Sunnlenskur hestur

Hluti bréfs af Silfri Egils:

Í Fréttablaðinu í dag, bls. 2, segir upplýsingafulltrúi Eimskips að komið hafi í ljós í febrúar sl. að þessi kaup Eimskips á Innovit voru mistök en segir Eimskip hafa ákveðið að birta ekki upplýsingar um þessi mistök strax. Orðrétt segir hann:

“Unnið var að sölu ákveðinna eigna Innovate og viðræður hófust við væntanlega kaupendur. Til að verja fyrrnefnda hagsmuni, nýtti Eimskip sér ákvæði í lögum um verðbréfaviðskipti, sem gefur útgefanda mögulegt að fresta birtingu verðmótandi upplýsinga. Það voru miklir hagsmunir í húfi og ég tel að með frestingu á birtingu hafi okkur tekist að lágmarka afskrift vegna Innovate, sem annars hefði getað verið hærri. Hafi þessar upplýsingar verið birtar fyrr hefði það geta sett viðræður við hugsanlega kaupendur í uppnám og haft bein áhrif á verðmæti þeirra eigna,” segir hann. ”

Hvað á maðurinn við ? Var Eimskip að ljúga að þeim sem vildu kaupa eignir Innovit , þ.e. fela hversu illa statt félagið var í raun og veru ? það er augljóst að þessar upplýsingar hafa mikil verðmyndandi áhrif á gengi bréfa Eimskips og því ljóst að um leið og fjárfestar/hluthafar myndu frétta af þessum mistökum sem kosta félagið þúsundir milljónir að þá myndi gengið hrapa.

Sem er raunin þar sem gengi á bréfum Eimskips hefur lækkað um 25% á 5 dögum eftir að þessar fréttir um mistökin á Innovit komu í ljós:

Forstjórinn Baldur Guðnason veit auðvitað allt um vandræði Innovit í febrúar líkt og upplýsingafulltrúinn og aðrir fruminnherjar félagsins. Síðan líður mars mánuður og mestur hluti apríl mánaðar og alltaf koma vandræðin vegna Innovit sífellt betur í ljós..... og þá ákveður sá aðili sem mesta ábyrgð bar á kaupum Innovit að nýta sér sölurétt sinn á bréfum sínum í Eimskip, þ.e. forstjórinn selur bréf sín til Eimskips skv.samningi á genginu rúmlega 37 !!!

http://www.visir.is/article/20080404/VIDSKIPTI06/80404102/1205

Gengið á bréfum Eimskips í dag er um 14.4 !

FORSTJÓRINN SELUR ÞVÍ BRÉF SÍN Á UM 160% HÆRRA VERÐI Í APRÍL SL. ÞEGAR FLESTAR UPPLÝSINGAR VARÐANDI INNOVIT MISTÖKIN ERU KOMINN Í LJÓS.

NÚVERANDI HLUTHAFAR HINSVEGAR SITJA UPPI MEÐ ALGERT HRUN Á VERÐMÆTI BRÉFA SINNA OG ÞAÐ ERUM VIÐ HLUTHAFAR SEM VERÐUM AÐ GREIÐA FORSTJÓRANUM FYRIR BRÉFIN Á GENGINU 37 ÞAR SEM FÉLAGIÐ EIMSKIP KEYPTI BRÉFIN !

Af Visir.is:
Baldur Guðnason hefur verið áberandi í íslensku viðskiptalífi á umliðnum árum, en lítið hefur þó farið fyrir honum eftir að hann hætti sem forstjóri Eimskips fyrir skemmstu. Eins og fram kom í upphafi mánaðarins seldi Baldur Eimskipafélaginu bréf fyrir hálfan þriðja milljarð, en viðskiptin voru hluti af lokauppgjöri vegna starfsloka Baldurs hjá félaginu. Voru bréfin sölutryggð miðað við gengi á kaupdegi og þurfti Eimskip því að taka á sig tæplega 900 milljóna króna tap, en hlutabréf í Eimskip höfðu lækkað umtalsvert í millitíðinni, eins og margt annað á markaðnum. Vinir Baldurs hafa fengið að njóta þessa, því á dögunum tók forstjórinn fyrrverandi sig til og bauð 20-30 manna hópi í sannkallaða lúxusferð með einkaþotu á leik í ensku knattspyrnunni með öllu tilheyrandi.

Maður getur ekki annað en spurt sig hvaða andskotans rugl hefur verið í gangi þarna.

Sunnlenskt lamb

"Hann gat bara beðið" sagði mæt kona á fundinum. Svona hófst grein sem ég las í Mogganum á leiðinni frá Barcelona og birtist á miðsíðu blaðsins á föstudeginum 6. júní. Tilvísunin var í umræður á fjöldafundi kvenna á Bifröst nokkrum dögum áður þar sem meðal annars var fjallað um niðurstöður forkosninga demókrata í Bandaríkjunum. Þátttakendur í fundinum voru greinilega ósáttar við að þeirra fulltrúi, þingmaðurinn og fyrrverandi First Lady í Bandaríkjunum skyldi ekki bera sigur úr bítum en þurfa að sjá á eftri sigrinum í hendur Obama sem var að mestu óþekktur utan síns ríkis fyrir árí síðan eða svo. Viðbrögðin eru ekki þau að sætta sig við orðinn hlut heldur fer umræðan að snúast um að það eigi að taka upp leikreglurnar og breyta þeim þannig að fulltrúi sérstaks hagsmunahóps eigi að vera fulltrúi flokksins. Nú segja menn eitt og annað á fundum en þegar fyrrgreind ummæli eru opnunarsetning á grein sem birtist í miðsíðu Moggans, þá verður maður að gera ráð fyrir að djúpristan sé heldur meiri en eitthvað venjulegt blaður. Nú eru sjálfsagt fáir ef nokkrir frambjóðendur í prófkjöri í Bandaríkjunum sem hafa haft annað eins forskot fyrir það eins og Hillary Clinton. Hún hafði verið í sterkasta sviðsljósinu þar í landi í áraraðir, bæði sem eiginkona forseta, sem eiginkona fyrrverandi forseta, sem þingmaður og ég veit ekki hvað. Enginn frambjóðandi hafði fengið eins sterka og jákvæða umfjöllun í fjölmiðlum og eins sterkur halelújakór hafði ekki verið sunginn fyrir neinn annan frambjóðenda. Enda gerðu allir ráð fyrir að hún myndi strauja yfir meðframbjóðendur sína í prófkjöri flokksins og eiga greiða leið í forsetaframboð. Hvað gerðist svo? Þegar hún kom fyrir alvöru fram á sviðið í prófkjörum síðasta vetrar þá gerðist eitthvað. Fólkið vildi annan valkost. Einhver óþekktur Obama og hörundsdökkur í ofanálag átti miklu greiðari leið til fólksins og vann kosningarnar nokkuð örugglega. Hann var sá valkostur við frambjóðenda rebúblikana sem kjósendur demókrata vildu heldur sjá. Að mínu mati eru það miklu miklu stærri tíðindi að þeldökkur maður eigi raunverulegan möguleika á að vera kosinn forseti Bandaríkjanna en að fyrrverandi forsetafrú myndi ná þeirri stöðu. Það vilja hinsvegar fulltrúar harðsvíraðs hagsmúnahóps ekki viðurkenna. Að mati sumra þeirra þá á að breyta leikreglunum og breyta niðurstöðum sem fengnar eru á lýðræðislegan hátt svo þeirra vilji nái fram að ganga. Að mínu mati lýsir það mjög vel þeirri stöðu sem Morgunblaðið var komið í fyrir ritstjóraskipti af grein með svona skoðunum skuli hafa verið sett á miðsíðu blaðsins.

Í sama blaði var frétt sem skýrði frá mótmælum stéttleysingja í Indlandi. Hverju voru þeir aftur að mótmæla, stöðu sinni sem stéttleysingjar? Nei, þeir voru að mótmæla því að þeir fengju jafnstöðu við aðrar stéttir í samfélaginu. Með því að þeir væru komnir með sömu stöðu og aðrir í samfélaginu þá misstu þeir ákveðin forrréttindi sem þeir hafa haft og felast meðal annars í því að þeir hafa forgang í ákveðinn kvóta stöðugilda hjá opinberum stofnunum. Það er erfitt að bæði sleppa og halda í þessum málum.

Bessi, Jommi, Sveinn og Hössi glaðir á útskrifardegi

Það var stór dagur í Rauðagerðinu í dag. Sveinn Friðrik var að útskrifast úr HÍ með BS í stærðfræði. Hann lauk náminu með sóma eins og við var að búast. Hann þurfti að mæta niður í Laugardalshöll um kl. 13.00 en við mættum kl. 13.30 og mátti ekki seinna vera því það var allt að fyllast. Útskrifaðir voru rúmlega 1000 nemendur og segir það sig sjálft að það er nokkuð handtak að gera það allt eftir kúnstarinnar reglum. Það var gaman að sjá félagahópinn samankominn við námslok en sumum hefur maður fylgst með í ein 15 ár meir og minna. Félagar Sveins frá því úr Réttó, Jommi og Hössi luku einnig námi í dag með miklu láði, báðir með ágætiseinkunn. Frá árunum í MR kom einnig góð viðbót í félagahópinn sem flestir luku námi í dag. Fínn dagur í frábæru veðri. Það vakti athygli mína að tannlæknadeildin með deildarforseta og allt útskrifaði einungis 6 nemendur en það er árlegur kvóti. Síðan eru aðrar deildir sem útskrifa á þriðja hundruð nemendur úr hinum ýmsu skorum. Ætli þetta sé einhver gömul hefð sem erfitt sé að brjóta upp að halda úti sérstakri deild í kringum tannlæknanámið en fella hana ekki undir t.d. læknadeildina? Háskólarektor flutti ræðu eftir útskriftina og ræddi ýmis mál, meðal annars um framþróun innan skólans. Prósentutölur um breytingar á ýmsum sviðum segja svo sem ekki mikið ef maður veit ekki fjöldann sem á bakvið stendur. Til viðbótar þarf maður að vita um hliðstæðar tölur úr öðrum álíka háskólum s.s. tíðni greinaskrifa í virt fræðirit til að geta dæmt um stöðu skólans á alþjóðavettvangi. Ég held að til skamms tíma hafi staða skólans ekki verið góð hvað þetta varðar en það stendur vonandi til bóta. Ég hef hins vegar alltaf efast um að það markmið að koma HÍ í hóp 100 bestu háskóla í heiminum sé raunhæft. Held meira að segja að það sé mjög langt frá því. Þegar fræðimaður við HÍ er búinn að fá Nóbelsverðlaun skulum við fara að ræða þetta markmið. Í Berkley háskólanum í Californíu eru Nóbelsverðlaunahafar þeir einu sem hafa merkt bílastæði svo dæmi sé nefnt.
Við fórum í kvöld að borða á "Við Tjörnina" með ömmunum og öfunum. Góður matur þar eins og ævinlega.

Fór Eiðistorgshring í morgun í góðu veðri. Fínt hlaup með ágætu álagi.

Víkingur spilaði við Leikni í dag. Úrslitin voru náttúrulega stórt kjaftshögg því Leiknir fór með sigur af hólmi, félag sem ekki hafði unnið leik í mótinu til þessa. Það er eitthvað mikið að í Víkinni enda þótt félagið sé hið eina í fyrstu deild með þjálfara í fullu starfi. Það er ekki nóg að gera eitthvað, það verður að gera réttu hlutina á réttan hátt.

Félagi Halldór lenti í hremmingum á fimmtudaginn. Hann varð fyrir því óhappi að lenda í árekstri á hjólinu í Fossvoginum. Hann rifbrotnaði, viðbeinsbrotnaði og annað lungað féll saman. Hjálmurinn mölbrotnaði sem segir manni hvað hefði gerst ef hann hefði verið hjálmlaus. Hinn hjólreiðamaðurinn rotaðist en slasaðist minna. Það birtist grein í Mogganum nýlega þar sem fjallað var um merkingar fyrir hjólreiðamenn á göngustígum í borginni og hve slæmar þær eru. Eins og flestir vita þá er merkt mjó ræma annars vegar á göngustígunum. Það er allt í lagi fyrir þá sem koma úr þeirri átt að það passar fyrir þá að hjóla á ræmunni hægra megin en hvað á sá að gera sem kemur úr gagnstæðri átt. Á hann að hjóla á ræmunni eða á hann að hjóla hins vegar á stígnum. Í dæmi Halldórs hefur sá sem kom á móti greinilega haldið að hann ætti að hjóla á hjólreiðamerktu ræmunni og þá gerast slysin þegar menn mætast og útsýni er takmarkað. Laugavegurinn er farinn í vaskinn hjá þeim hjónum en vonandi nær hann sér fljótt eftir þetta áfall. Þetta er ekki lengi að gerast.

Lómur með unga

Ég skrapp austur í Friðlandið í Flóa í fyrrakvöld. Ég hafði aldrei komið þangað áður en veðrið var svo gott að það bauð upp á svona skreppitúra. Olían er reyndar orðin svo dýr að maður veltur hlutunum fyrir sér áður en frið er í lengri ferðir. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Ég fór einungis um lítinn hluta Friðlandsins en sá mikið af fuglum. Ég hef aldrei séð svona mikið af lómi á einum stað, og allur var hann dauðspakur. Óðinshaninn sullaði við tærnar á manni. Gaman var að sjá lóminn þegar hann rauk upp og fór að stríða við nærstadda karla og sýna sig fyrir kellingunum. Ég tók dálítið af myndum en þarf að fara aftur því ég mátti vanda betur stillinguna á vélinni. Maður þarf að taka fuglamyndir á hámarkshraða því annars er hætta á að þær verði hreyfðar. Það er ekkert aman að þeim ef þær eru ekki í lagi.

Það var fundur í 100 km félaginu í gærkvöldi. Það var farið yfir framkvæmd 100 km hlaupsins á síðustu helgi. Í öllum aðalatriðum gekk það vel en eins og allta fþá eru ein og önnur atriði sem má fínesera betur. Einnig var ákeðið að halda svona hlaup á næsta ári. Þetta er komið til með að vera. Ég hef trú á að 100 km hlaupurum fjölgi verulaga hér á næstu árum. Góðir maraþonhlauparar sjá að þetta er alveg hægt og þáhalda þeim engin bönd. Við vorum fimm sem stofnuðum félagið fyrir fjórum árum. Nú eru félagsmen orðnir 25. Níu bættust við á helginni. Einnig fjölgar þeim jafnt og þett sem leggja enn lengri hlaup fyrir sig.

HK/Víkingur vann góðan sigur yfir Keflavík í Víkinni í gærkvöldi. Þær spiluðu góðan fótbolta og börðust á fullu. Sjálfstraustið var greinileg í lagi og það skilaði árangri. Þetta var fyrsti sigur þeirra í deildinni go þeir verða örugglega fleiri.

Árið sem Ísbjarnarblús kom út var ég á Jóni Þórðarsyni

Mér er það enn í fersku minni hvílík tímamót það voru í rokkinu og tónlistarlífi hérlendis þegar Ísbjarnarblús kom út á sínum tíma. Maður hafði aldrei heyrt annað eins. Tónninn sem þarna var sleginn var nýr og öðruvísi, brútall og ágengur. Maður beið spenntur eftir hverri nýrri plötu með Bubba Mortens og þeim hljómsveitum sem hann spilaði með hverju sinni. Hver annari betri.

Svo liðu árin. Einhverra hluta fór Bubbi Mortens minnkandi í mínum huga. Hann höfðaði ekki lengur til manns eins og áður. Textarnir skiptu menn ekki máli, músíkin greip mann ekki lengur. Ég hætti að kaupa plötur með Bubba fyrir allmörgum árum. Þá er spurningin hvort það sé ég sem hafi breyst eða er Bubbi einfaldlega farinn að endurtaka sig og hættur að hafa eitthvað nýtt að segja sem höfðar til manns. Megas er aftur á móti að mínu mati alltaf jafn ferskur og heldur sínu striki hvernig sem allt veltist. Ég verð að segja það að mér finnst Bubbi Mortens vera orðinn útbrunnin tónlistamaður sem reynir allt hvað hann getur til að hafa fyrir salti í grautinn með því að kreysta sítrónuna eins og hann getur. Enn koma nokkrir dropar úr henni. Það er í sjálfu sér eðlilegur hlutur því þetta er hans vinna. Það kom slatti af fólki í Laugardalshöllina í haust til að hlusta á hann syngja með lúðrasveit. Mikið skelfilega langaði mig lítið. Það er dæmigert fyrir stöðu hans að hann fór að fullyrða í vetur á bloggsíðunni sinni að hann væri víst góður. Þvílík lágkúra. Slík gæði er ekki hægt að mæla á einhverjum tommustokk hvað þá að menn séu dómarar í eigin málum um hvað er gott eða slæmt í þessu efni. Það er almenningsálitið sem er hinn eini dómari sem mark er takandi á á því sviði.

Bubbi hefur lengi predikað fyrir púritanískri stefnu varðandi texta. Hinn eini sanni tónn í hans augum í því sambandi er að syngja popplög á íslensku. Það má ekki gleyma því í þessu sambandi að Bubbi reyndi fyrir sér með "enska prógrammið" hér um árið en fékk vægast sagt litlar undirtektir enda komu lögin hans hræðilega út á ensku. Vínberin eru súr sagði refurinn þegar hann náði ekki í þau.

Bubbi gaf út í vor lag sem Óðinn Valdimarsson söng af mikilli snilld fyrir mörgum áratugum. Björn Jörundur flutti það með honum en það er varla hægt að tala um söng þegar Björn Jörundur er annars vegar. Að hlusta á hann flytja þennan texta er eins og járnstykki sé dregið eftir ryðgaðri bárujárnsplötu. Bubbi var ekki mikið betri. Þessi hörmung var spiluð eitthvað í útvarpinu en sögur fóru að því að kóngurinn sjálfur sæti örvæntingarfullur við símann og vældi í útvarpsstöðvunum um að spila lagið. Það hlýtur að vera ónotalegt að fá það á tilfinninguna að vera ekki lengur "inn".

Ég hef heyrt eitt lag af plötunni Fjórir naglar. Mér fannst það einfaldlega hræðilegt. Það er ekkert mál fyrir atvinnumenn í faginu að hrista plötur fram úr erminni en það er erfiðara að semja eitthvað sem er öðruvísi og betra en áður hefur verið gert. Mér finnst kóngurinn ekki vera í neinum fötum.

Það er oft fallegt í Patreksfirðinum

Rakst í dag á myndband á vefnum frá Patró á sjómannadagshelginni þar sem löggan var neydd til að handtaka einhvern vitleysing sem hafði lamið og slasað fólk á balli fyrr um kvöldið. Vitleysingurinn hlustaði náttúrulega ekki á það sem löggan sagði og ætlaði bara að labba burtu eins og svona gaurar hafa vafalaust komist oft upp með gegnum tíðina. Lögreglan notaði þá piparúða til að gera gaurinn óvígan svo hægt var að handtaka hann án líkamsmeiðinga hjá honum eða lögreglunum. Þá tók hið dapurlega við enda þótt það sé nógu slæmt að þurfa að taka svona fanta úr umferð. Kringum lögreglurnar sem voru að handtaka manninn stóð hópur af æpandi lýð sem strax var kominn með myndavélar á loft til að ná öllu á myndband sem dæmi um meintan sífelldan fantaskap lögreglurnar sem æði margir hafa hátt um þessi misserin. Síðan var hlaupið heim og myndklippurnar settar á Youtupe og síðan hringt á fjölmiðla til að koma málinu í umferð. Það stóð ekki á viðbrögðum þessa svokölluðu fréttamanna sem vinna á fjölmiðlunum. "Piparúði á Patró" er dæmi um fyrirsagnir sem birtar voru. Það var ekki sagt "Slagsmálafantur handtekinn á Patró eftir að hafa slasað tvo". Nei, "Piparúði á Patró" skyldi það vera. Síðan kemur að þriðja þætti sem eru viðbrögð sjálfhverfa bloggliðsins. Einn þeirra lét sér sæma að hafa fyrirsögninga "Fasismi á Patró" Það vakti vissulega hörð viðbrögð en málsvörn viðkomandi var að það væri fasismi að beita piparúða. Að mínu mati er piparúði gríðarlega gagnlegt tæki við aðstæður eins og þær sem t.d. voru á Patró. Með honum er hægt að gera hvern sem er óvígan um stund og handtaka hann án þess að neinn skaði hljótist af. Vafalaust er þetta vont en það er líka vont að vera barinn af einhverjum slagsmálahundum. Vonandi eykur piparspreyið virðingu skrílsins fyrir lögreglunni. Það sést á myndskeiðum sem þessu frá Patró að sá tími er liðinn að menn geti sagt lögreglunni að hún sé helvítis fífl og labbað svo í burtu. Ég er á þeirri skoðun að rafbyssur séu nauðsynleg tæki fyrir lögregluna að hafa undir höndum svo það sé á hreinu. Ég veit ekki annað en að lögreglan í nálægum Evrópulöndum sé allstaðar vopnuð skammbyssum (nema kannski í Noregi). Vilja menn að það sé það sem koma skuli?

Angmassaliqfjörðurinn

Fór fyrsta túrinn á árinu upp að steini í kvöld. Hef sleppt Esjunni til þessa en nú er ekki til setunnar boðið að fara að fríska sig upp í brekkunum fyrir Laugaveginn. Það er reyndar orðiuð svo dýrt að keyra uppeftir að maður fer bara að hjóla uppeftir og hlaupa svona af og til. Túrinn upp að steini tók 37 mínútur sem er besti tími ever. Svo var skokkað rólega niður. Ég er hættur að fara hratt niður vegna hættu á að hrasa en það er gott að skokka rólega til að láta vöðvana framan á lærunum fá smá viðfangsefni. Bara að hafa allt undir kontrol til að detta ekki.

Eddi sagði mér þær leiðinlegu fréttir í gær að það er búið að blása ATC keppnina á Grænlandi af. Sveitarfélagið, sem hefur verið stór stuðningsaðili keppninnar, er við það að verða gjaldþrota og er komið með tilsjónarmann. Þá er allt skorið niður nema það allra nauðsynlegasta sem er lögbundið og annað ekki gert. Hlutir eins og ATC keppnin eru fyrir utan það nauðsynlegasta. Maður getur ímyndað sér hvaða áfall þetta er fyrir þá sem stóðu að keppninni. Heimamenn eru búnir að ganga í gegnum erfiðu árin sem fóru í að koma keppninni á hemskortið. Í fyrra og í ár var hún full. Þetta var allt að smella saman til að verða að alvöru viðburði á heimsvísu á þessu sviði. Þá þurfti þetta að gerast. Þetta hefur verið stórmál fyrir þetta litla afskekkta þorp að fá tugi erlendra aðila inn í þorpið í nær tíu daga. Menn eyða peningum og menn kynnast Grænlandi. Það er ekki lítils virði. Maður vonar bara að þeir nái vopnum sínum á nýjan leik.

Sigurvegarar í karla og kvennaflokki

Það var orðið þungbúið í morgun þegar við Neil fórum á fætur um kl. 5.30. Það spáði rigningu þegar liði á daginn og það var ekki annað að sjá en að spáin myndi rætast, bara spurning um hve lengi á almáttugi myndi halda í sér. Við vorum komnir inn í Elliðaárdal á sjöunda tímanum. Fyrstu menn voru komnir á staðinn og farnir að gera klárt. Skipulaging við undirbúning hlaupsins hafði mikið hvílt á herðum Ágústar formanns en margar viljugar hendur vinna létt verk. Fólkið dreif að og kl. 7.00 var ræst. Alls hófu 16 keppendur fyrsta 100 km hlaup sem haldið hefur verið hérlendis, 14 íslendingar, Neil sem er breskur og dani að nafni Tommy Carstensen. Gaman að sjá erlenda hlaupara taka þátt í hlaupinu. Neil er vitaskuld nokkursskonar heimamaður en danann kannaðist enginn við. Neil og daninn tóku strax forystuna og fóru hratt yfir. Veðrið hélst gott fyrstu klukkutímana svo maður vonaði það besta. Er á meðan er. Ég hefði ekki látið þurrt hey liggja í þessu veðurútliti en Jörundur spáði þurru út daginn þegar hann kom við á drykkjarstöðinni á vestari enda hlaupsins!! Maraþon kláraði Neil á um 3 klst sem er ótrúlegur hraði en engu að síður fannst manni hann skokka þetta mjög létt og virtist aldrei leggja að sér. Daninn var ekki langt undan en aðrir stilltu sig niður á þann tíma sem hentaði þeim best. Það er mikilvægt í svona löngu hlaupi að finna þann hraða sem manni líður vel á og muna eftir því að það er langt eftir. Börkur og Svanur voru í 3ja og 4ða sætinu og skiptust nokkuð á í þeim sætum yfir daginn. Á ellefta tímanum fór að rigna og þá hætti manni að lítast á þetta. Það er ekki auðvelt að hlaupa 100 kílómetra og hvað þá að gera það hundblautur og hrakinn. Margir kunnugir komu við á brautinni og tóku skemmri og lengri spöl með vinum og kunningjum. Það var sem sagt mikið líf á brautinni yfir daginn. Áfram hélt hlaupið og stöðugt rigndi. Í gámnum var hitað vatn og kakó sett í hlauparana eftir því sem lystin leyfði. Í 100 km hlaupi er almennt sagt að erfiðasti partur hlaupsins sé á milli 60 og 70 km. Við sextíu km markið er maður búinn að hlaupa mjög lengi en á heilt maraþon eftir. Það þyngir sporið fyrir marga sem er fyrst og fremst af andlegum toga. Þegar línuritið sem Ágúst og félagar settu á netið er skoðað á kemur í ljós að þetta reyndist staðreynd hjá mörgun. Sporin þyngdust á þessu tímabili en svo frískast menn aftur um 80 km. Þá er ca 1/2 maraþon eftir og það er vegalengd sem virkar auðveld í þessu sambandi. Fyrstu menn kláruðu á frábærum tíma, Neil á 7.53 og Tommy á 8.13. Það er flottur tími við þessar aðstæður. Menn geta ímyndað sér muninn á að hlaupa í svona rigningu eins og var í dag miðað við að geta hlaupið í stuttbuxum og bol í þægilegum hita.

Börkur náði 3ja sætinu eftir grimma keppni við Svan sem varð fjórði í hlaupinu og annar íslendinga. Hann er 63 ára gamall en alltaf jafn léttur á sér. Svo gaman sem það er þá kláruðu allir hlaupið sem hófu keppni. Kalli var hætt kominn um tíma og búinn að koma sér fyrir inni í horni í skúrnum. Þá bar Gunna Palla að. Hann kunni nokkur "magic touch" sem gerðu Kalla eins og nýjan mann þannig að hann spratt upp og út, hvarf út í rigninguna og lauk keppni með sóma. Ingólfur lauk 100 km hlaupinu 69 ára að aldri. Börkur, Svanur, Eiður og Elín bættu sína fyrri tíma. Aðrir náðu settum markmiðum. Það er ekki einfalt að hlaupa 100 kílómetra en hvað þá að gera það í rigningu og strekking eins og var mestan partinn í dag. Til hamingju öll sömul. Framkvæmd hlaupsins var til fyrirmyndar sem skiptir ekki litlu máli. Það varðar miklu fyrir þá sem eru að berjast á brautinni að skynja það að allt er undir kontrol og þörfum þeirra er að fullu sinnt. Slíkt skilur eftir sig góðar minningar þáttakenda sem er besta auglýsing sem svona hlaup getur fengið. Það er mjög fínt að við skulum hafa fengið 16 keppendur. Í þeim 100 km hlaupum sem ég þekki til í Danmörku hafa keppendur verið svona um 30 en upptökusvæðið giska ólíkt að mannfjölda.

Ég set dálítið af myndum inn á myndasíðuna. Linkurinn er hér til hægri.

Þátttakendur í fyrsta 100 km hlaupi hérlendis

Komum heim í dag eftir góða viku í Barcelona. Lítið gert af viti nema taka því rólega, skoða sig um og njóta vikunnar. Kolvetnasukkið hefur verið algert þessa daga svo það verður fínt að koma heim og fara að borða almennilegan mat. Síðan verður hafist handa við að sukkjafna. Eitt er á hreinu. Mýtan um hvað allur matur sé ódýr í útlandinu fór út í veður og vind þessa daga í Barcelona. Mér finnst dýrt að kaupa í matinn þarna að mestu leyti. Vitaskuld er sumt ódýrara eins og að maður fékk rauðvínsflösku á 2 Evrur í matvörubúðinni en það var líka á útsölu. Yfirleitt kostaði rauðvínið 8 - 15 evrur. Annað var bara dýrara en hér heima. Ég er alveg viss um að fullu Bónuspokarnir fjórir sem ég keypti út í búð þegar heim var komið hefðu kostað meir en 100 evrur úti á Spáni. Auðvitað skptir það máli að gengi krónunnar gagnvart Evru hefur fallið um allt að 50% á einu ári.

100 km hlaupið á morgun. Verst að það spáir ekki vel. Leiðinlegt að veðrið skuli ætla að stíða okkur en svona er þetta. Í tvö skipti af þremur sem ég hef hlaupið á Borgundarhólmi hefur verið úrhellisrigning daginn eftir að hlaupi lauk þannig að veðrið er happdrætti víðar en hér hjá okkur. Það eru skráðir 14 harðsvíraðir keppenbdur til leiks á morgun. Það rjátlaðist úr upprunalegum hóp og fóor svo að reyndustu hlauararnir eru eftir en hinir láta þetta bíða betri tíma. Það er skynsamlegt. Það er ekkert grín að hlaupa 100 km, jafnlegt þótt rólega sé farið og eins gott að vera vel undir búinn. Neil kemur frá Bretlandi í kvöld. Sæki hann niður á BSÍ og kem honum í rúm. Gaman að sjá þann góða dreng aftur.

Lükas er vaknadur. Nü í birtingarmynd ísbjarnar. Einmana og villtur ísbjorn var á ferdinni nordur í landi. Teir sem eru medvitadir eru natturulega midur sín yfir ad hann skuli hafa verid drepinn sem var tad eina skynsamlega í stodunni. Tad ma takka fyrir ad hann sást og var unninn adur en hann vard mannsbani. Tad er meira en lítid fyrirtaeki ad svaefa svoa rándýr, geyma tad um ótiltekinn tíma og koma tvi svo yfir sundid til Graenlands. Ég skil hins vegar tá gagnrýni ad veginum yfir Tverárhlídarfjall skyldi ekki hafa verid lokad tvi soltinn ísbjorn er ekkert lamb ad leika sér vid.

Ég var á Spáni fyrir ári sídan. Tá var Evran rúmar 80 kr. Nú er hún taepar 120 kr eda naesum tvi 50% dýrari. Tetta munar svakalegu. Manni finnst verdid vera mjog hatt a flestum hlutum, alla vega er ekkert ódýrt ad vera hér. Tó getur madur fengid raudvinsflosku út í matvorubúd á 250 kall (á tilbodi). Tad sama fannst mér vera uppi á teningnum í Danmorku tegar ég var tar um daginn. Hálfur líter af vatni kostar 20 kr danskar úti í búd eda 300 kall. Danska krónan fylgir Evrunni alveg og hefur haekkad álíka. Dollarinn hefur haekkad mun minna eda um ca 25% á sama tíma. Fyrir venjulegt fólk sýnist manni vera skynsamlegast ad fara í frí til Bandaríkjanna eda fyrrum Austur Evrópu til ad vera ekki í alveg sama verdlagi og heima og geta leyft sér eitthvad umfram tad naudsynlegasta.