Heyrði dálítið sérke3nnilega fréttaskýringu í útvarpinu í dag. Það var verið að ræða um hækkandi húsaleigu í Reykjavík. Þessi þróun hefur valdið ýmsu fólki erfiðleikum, svo miklum sagði fréttamaður að fólk er farið að flytja úr Reykjavík, og heyrst hefur að tveir hafi orðið að flytja alla leið til Bolungarvíkur. Þá hlýtur ástandið að vera orðið alvarlegt. Síðan var rætt við öryrka sem er af erlendu bergi brotinn. Leigan var há og hann átti í ákveðnum erfiðleikum með að láta enda ná saman. eftir að fréttamaðurinn var búinn að velta sér upp úr aðstæðum mannsins nokkra stund spurði hann að lokum: "Og hvernig finnst þér svo kerfið vera hérna?" og átti greinilega von á fyrirlestri um hvað allt væri ómögulegt og ríkisstjóninni alfarið um að kenna. En það var ekki alveg svoleiðis. "Þetta er fínt", sagði viðmælandinn, "að vísu má laga eitt og annað smávegis en í það heila tekið er þetta bara gott". Greinilega þekkti hann til aðstæðna þar sem þær voru ekki alveg eins góðar og hérlendis enda þótt alltaf megi gera betur. Síðan var rætt við formann Öryrkjabandalagsins. Hann lagði það til málanna að stjórnvöld ættu að gera betur en nokkurs staðar hefði verið gert í heiminum og leggja það mikla peninga til málaflokksins að hreinlega væri hægt að útrýma fátæktinni. Síðan fór hann um það nokkrum orðum og klykkti út með því að segja að það væru um 10% þjóðarinnar fátæk. Ég geri ráð fyrir því að í þeim tölum sé eldri strákurinn minn sem er orðinn rúmlega 20 ára gamall og hafði minna en eina milljón króna í tekjur í fyrra. Það skiptir varla máli í því sambandi að hann stundar nám í HÍ og vann einungis í rúma tvo mánuði og hefur síðan unnið með skólanum.

Það erekki hægt að kalla þetta annað en lýðskrum að svona lagað. Gera betur en nokkursstaðar hefur verið gert í heiminum. Annað hvort vita menn ekki betur eða fara vísvitandi með rangt mál. Það er ekki hægt að útrýma fátækt. Það er svo einfalt mál.Það er hins vegar hægt að gera alla jafn fátæka með vitlausum ákvörðunum. Það er hægt að lágmarka fátækt með því að hafa öflugt atvinnulíf þar sem atvinnuleysi er lítið eins og það er til dæmis hérlendis. Auðvitað má alltaf bæta ríkjandi kerfi en það gilda ákveðin lögmál á atvinnumarkaði. Ef örorkubætur hækka töluvert umfram lágmarkslaun þá mun annað tveggja gerast, þrýstingur á að fara yfir á örorkubætur mun aukast gríðarlega eða krafa um að lágmarkslaun hækki upp fyrir örorkubæturnar fara vaxandi. Annar áþekkur frasi er að það eigi að útrýma lægstu laununum. Það er eins líklegt að það takist eins og að hægt sé að klippa vinstri endann alveg burt af einhverjum bandspotta. Ef lægstu launin hækka upp fyrir þau laun sem eru skilgreind sem næstlægstu launin þá kemur eðlilega fram krafa um að þau laun hækki upp fyrir þau sem voru áður lægstu launin og svo koll af kolli. Aukið peningamagn í umferð án þess að framleiðniaukning hafi átt sér stað þýðir aðein eitt, verðfall krónunnar og aukna verðbólgu. Það mun síðan éta upp þann kaupmáttarauka sem þeir fengu sem fengu fyrstu hækkunina og hringekjan er farin af stað. Bein ávísun á óðaverðbólgu. Þetta eru hin einföldu sannindi. Mér finnst það ekki fallegur leikur að fullyrða hluti í fjölmiðlum sem menn eiga að vita að eru ómögulegir en einhverjir þeirra sem á hlýða vita ekki annað en að þarna sé farið með rétt mál.

Þessar ágætu konur komast þangað sem þær vilja á eigin verðleikum

Það var innanfélagsmót hjá Ármanni/Fjölni í gærkvöldi. Það var sett upp til að gefa krökkunum (fyrst og fremst eru þetta stelpur) kost á að reyna við það sem þau hafa gert best í nokkrum frjálsíþróttagreinum. Mótið tókst vel. Góðar bætingar sáu dagsins ljós. María stökk sig inn í afrekshóp FRÍ í lokatilraun og er næstum því farin að stökkva hæð sína sem er ágætt á þessum aldri. Það munaði 0,4 sekúndum að þær settu íslandsmet í 4 * 200 metra boðhlaupi. Það kemur innan skamms þegar skiptingarnar hafa verið slípaðar aðeins til.

Ég fékk ábendingu á blogginu þar sem mér var bent á umræðu í Noregi þar sem kemur í ljós að ýmsir þarlendir eru gagnrýnir á þennan tröllkonufemisima sem hefur farið fjöllum hærra í almennri umræðu að undanförnu og ekki bara hérlendis. Best að þeir sem hafa áhuga á að skoða þetta nánar geri það á eigin vegum.

Fróðlegt.

http://eirikurbergmann.blog.is/blog/eirikurbergmann/entry/158542/

http://www.ukeavisen.no/cgi-bin/ukeavisen/imaker?id=218080

http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/article1708930.ece

http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/article1709294.ece

Kallar hann mig og kallar hann þig, kuldaleg rödd og djúp.

Þótt skömm sé frá að segja þá nennti ég ekki út í gærkvöldi. var á fundi til kl. 22.00 og maður var eitthvað svo eftirgefanlegur á leiðinni heim að það varð ekkert úr neinu.

Sá á netinu að frjálsíþróttasamband Noregs var með aðalfund á helginni. Þar var ákveðið að frá og með árinu 2008 skyldi haldin noregsmeistaramót í ultrahlaupum. Fyrsta sex tímahlaupið var haldið í Noregi fyrir einu og hálfu ári síðan og hefur áhuginn fyrir þssari tegund hlaupa farið stigvaxandi síðan.

Norðmen setja upp eftirfarandi plan:

Á þeim árum sem enda á jafnri tölu er haldið noregsmeistaramót í 100 km hlaupi bæði fyrir karla og konur.
Á árum sem enda á oddatölu eru haldin noregsmeistaramót í sex tíma hlaupi fyrir karla og konur.

Þetta er náttúrulega eitthvað sem við verðum að fara að hamra á innan þar til gerðra samtaka. Það er sívaxandi fjöldi fólks sem er tilbúinn að takast á við hlaup af þessum toga, áhuginn er fyrir hendi svo einhverntíma verðum við að byrja. Því fyrr, því betra. Við höldum aðalfund í UMFR36 innan skamms og þá verður sex tíma hlaupið í haust rætt.

Nokkuð vel hlaupið á helginni.þar sem allt útlit var um að sunnudagurinn væri frátekinn fór ég út á föstudagskvöldið og tók Poweratehringinn með viðbótum. Á laugardagsmorguninn fór ég út um 7 leitið og fór Poweratehringinn réttann og hitti svo Jóa í Fossvoginum. Á brúnni hittum við Pétur og fórum undan vindi vestur í bæ. Pétur fór síðan til síns heima en við tókum hefðbundinn hring vestur á Eiðistorg og svo til baka sme leið liggur að norðanverðu. Gerði alls um 30 km. Veðrið hékk þokkalegt en það var greinilega ágangsveður. Seinna um daginn var komið skítaveður.

Sunnudagurinn var tekinn snemma, því mikið stóð til. Fermingarbarnið þurfti að vakna í greiðslu því allt þurfti að vera klárt fyrir messu sem hófst kl. 10.30. Allt fór vel fram þar og ritningargreinarnar voru á sínum stað þegar eftir var leitað. Pálmi hélt utan um ferminguna af ljúfmennsku og gerði þetta að ágætri stund. Ég hef verið í fermingum sem eru heldur leiðinlegar, bæði hefur ræðan ekki verið innihaldsmikil og sálmarnir þungir. Það er óþarfi að það þyrmi yfir mann á svona dögum. Eftir að athöfninni var lokið var farið í myndatöku og síðan hófst mikil veisla þar sem ættingjar og vinir söfnuðust saman og samfögnuðu fermingarbarninu. Þetta var hin besta dagsstund og gestirnir undu sér vel við spjall, myndasýningu og bingó. Haukur bróðir kom á óvart og las upp 41 árs gamalt bréf sem ég hafði skrifað honum norður að Núpi í Dýrafirði að aflokinni fermingu vorið 1966. Það fór ég yfir ferminguna og annað sem var efst á baugi á þeim tíma.

Eftir að við vorum búin að ganga frá skruppum við til vinafólks okkar sem einnig voru að ferma þennan sama dag.

Fermingarbarnið var ánægt með daginn þegar hann var á enda runninn og það er nú fyrir mestu.

3ji fl. Víkinga í handbolta

Það voru fín viðtölin við Önnubellu og Evu í sjónvarpinu á þriðjudagskvöldið. Þær eru magnaðar hvor á sinn hátt. Gott hjá fréttamönnunum a sjá að það leynast víðar fréttir en í stóryrðaflaumnum á Alþingi. Ég hitti Önnubellu og Trausta í Laugum á miðvikudagskvöldið. Trausti sagðist vera farinn að velta fyrir sér að taka 100 k hlaup eða þaðan af lengra. Það verður gaman að því að sjá hann takast á við það verkefni. Þegar ég fór út gek ég fram hjá Trausta þar sem hann virtist skokka í rólegheitum á brettinu. Ég leit á mælinn hjá honum og hann stóð í 16 km á klst. Það verður gaman þegar maður kemst á þetta stig ef það verður nokkurn tímann.

Horfði á kastljóssþáttinn á miðvikudaginn þar sem rætt var um jafnréttismálin. Það er svo oft þessa dagana að það er minnst á jafnréttismál við mann þegar maður hittir gest og gangandi að maður verður að fylgjast með. Greinarhöfundurinn úr Þjóðmálum og stjórnmálamaður ræddu launamun kynjanna þarna í Kastljósinu. Á undanförnum misserum hefur veriið haldið á lofti fullyrðingum um að hann sé 15% eða 20% og það hefur ekki verið vel séð ef þessar fullyrðingar eru véfengdar. Greinarhöfundurinn úr Þjóðmálum skyggðist aftur á móti bak við tjöldin og skoðaði þá aðferðafræðis em beitt var við að ná fram þessum niðurstöðum. Þá kemur í ljós að svo miklir ágallar eru á aðferðafræðinni að það er vægast sagt hæpið að slá fram á grundvelli þessara kannana ákveðnum niðurstöðum sem fullyrt sé að séu óvéfengjanlegar. Ljóst er að til þess að hægt sé að ræða þessa hluti af fagmennsku verður að standa mun betur að upplýsingaöflun en gert hefur verið til þessa. Stjórnmálamaðurinn sagði að fræðasamfélagið teldi afnám launaleyndar vera mikilvægasta málið til að afnema launamun kynjanna. Nú veit ég ekki hvaða fræðasamfélag er verið að fjalla um en hitt veit ég að tveir háskólasprófessorar (stærðfræðingar en að vísu karlar) skrifuðu greinar í blöðin fyrir nokkrum misserum þar sem þeir véfengdu þá aðferðafræði sem beitt hafði verið í að kanna þessi mál og þar af leiðandi gagnrýndu þeir þær niðurstöður sem höfðu fengist. Þau viðbrögð sem þeir fengu í blöðunum voru vægast sagt nokkuð hörð og beindust þau fyrst og fremst að því að þeir skyldu efast um það sem allir áttu að vita og vera sammála um. Það má segja að viðbrögð konunnar sem óskaði greinarhöfundinum í Þjóðlífi til helvítis fyrir að hún sem kona væri að véfengja það sem aðrar konur segðu í þessum efnum sé af sama meiði. Þetta minnir á stéttsvikaraumræðu þeirra ára þegar kommúnisminn var sem fyrirferðarmestur.

Fór á múziktilraunir ÍTR á fimmtudagskvöldið í Loftkastalanum. Jói var að spila þar með félögum sínum úr MR og einnig var Haukur bróðir mættur á staðinn með fjölskylduna að fylgjast með Jónasi en hann barði trommur í rokksveitinni Soðin skinka. Svo fór að frændurnir komust báðir áfram, salurinn kaus Skinkuna en dómnefndin valdi Jóa og félaga í stórsveitinni <3 Svanhvít (10 meðlimir) þannig að það verður annað músíkkvöld annan laugardag þegar leikið verður til úrslita. Nú er það hins þegar ferming Maríu á sunnudaginn sem er efst á baugi.

Fór út í gærkvöldi og tók 16 km, Poweratehringinn og Hattinn. Það er góð tilfinning að skokka svona á kvöldin, svolítið kalt og færðin gæti verið betri en annars tóm ánægja.

Þegar maður hleypur yfir í Elliðaárdalinn fer maður í gegnum undirgöng. Fram til í fyrra voru þau yfirleitt útkrössuð en nú sést greinilega að borgin er farin að gera eitthvað í þessu vandamáli. Í hvert skipti sem maður sér krass er greinilega mætt á staðinn og það þvegið burt. Þetta er langtímaverkefni seme r ekki eifalt en mikilvægast af öllu er að láta börnin sem eru að alast upp ekki hafa þennan ófögnuð fyrir augunum þannig að þau fái það á tilfinninguna að það sé sjálfsagður hlutur að ganga á annarra manna eigur og krassa á þær.

Fékk tvær bækur á dögunum. Önnur heitir "40% frí" og fjallar hún um sænska kerfið eða hið svokallaða sænska velferðarmódel eins og það lítur út í dag. Nafn bókarinnar er dregið af þeim hluta launanna sem einstaklingar halda eftir af launum sínum. Ríkið hirðir 60% á einn eða annan hátt. Það er til dæmis skemmtileg uppsetning á því hvert peningarnir enda ef fólk vill fá iðnaðarmann til að mála hjá sér húsið.

Það lítur í grófum dráttum útá þessa leið:
Bróttólaun 28.550
Launatengd gjöld - 7.035
Tekjuskattur -11.515
Það sem launamaður heldur eftir 10.000

Reikningur iðaðarmannsins 10.000
Virðisaukask. - 2.000
Launatengd gjöld - 1.888
Tekjuskattur - 3.271
Óbeinir skattar - 645
Laun málarans 2.196 krónur eða 8% af þeim launum sem launþeginn þurfti að vinna fyrir til að geta borgað iðnaðarmanninum reikninginn. það eru ýmsir sem sjá þetta fyrir sér sem draumalandið. Fyrst og fremst eru það þó þeir sem telja að þeir geti náð í hluta af þeim sköttum sem ríkið tekur en varla aðrir.

Síðan fékk ég Þjóðmál sem er besta þjóðfélagstímarit á markaði hérlendis sem stendur. Í því eru ætíð athyglisverðar greinar um hina ýmsu fleti samfélagsumræðunnar. Í þessu tímariti er meðal annars athyglisverð grein sem heitir "Er kynjunum raunverulega mismunað ávinnumarkaði?" Í greininni er farið gagnrýnum augum yfir þá umræðu sem m.a. feministar hafa haldið ákaft á lofti á undanförnum árum og fjallar um um meintan launamun kynjanna sem hefur verið afar fyrirferðarmikill hérlendis undanfarið. greinarhöfundur veltir í lok greinarinnar því fyrir sér hvort feministar hafi í raun unnið konum skaða með málflutningi sínum m.a. með því að láta að því liggja að konur séu á einhvern hátt veikari en karlmenn með því að biðja um hækjur frá ríkinu konum til handa. Það er eitt með mörgu athyglisvert við þessa grein að greinarhöfundur er kona.

Fór ekkert að hlaupa á sunnudaginn, fyrst og fremst vegna þess að ég þurfti að klára ýmis verkefni sem höfðu dregist. Sat Photoshop námskeið hjá Pálma Guðmundssyni uppi í Völuteig í Mosfellsbæ á laugardag og sunnudag. Fór beint í sturtu eftir hlaupið á laugardaginn og svo uppeftir til að missa ekki af meiru en nauðsynlegt var. Fínt námskeið hjá Pálma sem opnaði ótal víddir á Photoshoppið.

Góð umfjöllun um marsmaraþonið í helgarsportinu. Þetta er ekki lakari íþróttaviðburður en margur annar og gott að þesu séu gerð góð skil. Þátttakan í hálfu maraþoni ber svip af þeirri þróun sem er að gerast að það eru sífelt fleiri sem fnna sig í því að fara út að skokka og hressa þannig við bæði líkama og sál. Eitt hundrað manns í hálfmaraþoni í mars er náttúrulega frábært og tímar bestu karla og kvenna alveg frábær. Það eru reyndar allir sigurvegarar sem klára svona hlaup í frosti, nokkrum mótvindi á stundum, hálum stíg og að lokum stórum éljum. Þetta eru ekki allra bestu hlaupaaðstæður en sama er, þetta gefur hlaupunum gildi. Þeim sem standa að hlaupinu og annast undirbúning og framkvæmd verður seint fullþakkað.

Á þessari síðu www.ultrasweden.se/resdeltagare.htm má sjá tímana í 6 tíma hlaupinu í Skövde sem var háð um helgina. Það voru 124 sem hlupu lengra en maraþon. Sé að við sem hlupum sex tíma hlaupið í haust í Nauthólsvíkinni hefðum náð alveg þokkalegri stöðu í þessu hlaupi. Það verða fleiri með næst. Ein hugmynd hefur komið upp að láta skrá maraþon tímann í hlaupinu til að nota tækifærið fyrst hlaupið er langt á annað borð. Það er ekkert mál, 18 hringir og 90 metrar til viðbótar. Ekkert mál að hafa skilti á staðnum og taka tímann.

Frá Þorlákshöfn

Það var fínt veður í morgun þegar ég gáði út um gluggann á marsmaraþonveðrið. Logn, hiti um 0 C og þokkalegt færi. Er hægt að fara fram á betra um miðjan mars? Í Elliðaárdalnum var fjöldi manns, Jói hafði haft frumkvæði um að reisa tjald fyrir starfsmenn, hrakta hlaupara og aðra sem leituðu húsaskjóls. Fjöldi manns var skráður í hálft maraþon og rúmir tuttugu í heilt. Líklega mesti fjöldi í marsþoni ever.
Eiður mætti til leiks vel volgur eftir að hafa hlaupið 8 km í upphitun. Ætlaði að klára 50 k á deginum. Sama var að segja um Halldór en hann ætlaði að hlaupa heim vestur í bæ að afloknu hlaupi. Eiður stefnir á 100 km í Hollandi í apríllok og hefur æft vel í vetur. Hann rúllar þessu upp með skynsemi og góðum æfingum.
Það voru engin plön um að leggja að sér heldur átti að taka daginn sem langa æfingu. Við Halldór héldum sjó saman lengst af, fórum rólega og spjölluðum saman. Svanur náði okkur við fyrsta snúninginn á Ægissíðunni, leist ekki á hraðann og skildi okkur eftir. Okkur tókst ekki að negla hann niður en sáum hilla undir hann af og til það sem eftir leið hlaups, léttan á fæti. Hlaupið leið fljótt, áreynslulaust og var tóm ánægja. Hittum Börk við flugvallarendann á seinni vesturleiðinni en hann hafði leitt hlaupið lengst af. Hann sagði sínar farir ekki sléttar því eitthvað hafði hlaupið í bakið á honum og endaði með að hann sagði sig frá hlaupinu. Dimmt él gekk yfir síðasta legginn frá Nauthól, svo dimmt að varla sá út úr augum og um tíma töpuðum við slóðinni. Þar var kannski ekki hægt að kalla þetta él heldur var bylur réttara orð. Allt tókst þó að lokum og við skokkuðum í mark, óþreyttir og vel á okkur komnir. Það er góð tilfinning að ljúka maraþoni óþreyttur. Tíminn var svo sem ekkert til að hrópa húrra fyrir en hentaði vel ýmsum plönum. Heitt kakó og snitta í boði Jóa var góður endir á ágætum hlaupadegi.

Heyrði um þinglok í dag í útvarpinu. Eftir samninga tókst að ljúka sumum málum en öðrum var frestað. Þetta eru óneitanlega dálítið skrítin vinnubrögð stjórnarinnar að enda uppi með fleiri tugi ókláraðra þingmála síðustu dagana fyrir þinglok og vera upp á stjórnarandstöðuna komin með að ljúka málum. Einhversstaðar væru svona vinnubrögð ekki álitin til fyrirmyndar en þetta er árviss atburður.

Ferðamenn við Gullfoss

Ég sé að skoðanir mínar á ákveðnum hlutum í skýrslu jafnréttisnefndar sem kynnt var nýlega hafa vakið nokkra athygli og er það ágætt. Ég sé einnig að það hefur vakið athygli að nafni mínu bregður fyrir í skýrslunni í stöðu varamanns í nefndinni og látið er það því liggja hjá einhverjum að ég hafi tekið þátt í vinnu nefndarinnar og leiki þannig tveimur skjöldum. Til að öllu sé til skila haldið þá skal tvennt tekið fram:

1. Sá sem er kjörinn eða skipaður varamaður í nefnd hefur enga sérstöðu gagnvart þeim störfum sem hann er tilnefndur sem varamaður til utan aðra þjóðfélagsþegna nema að hann sé kvaddur til fundar vegna forfalla aðalmanns.
2. Ég var boðaður á tvo (að því mig minnir) fundi í nefndinni vegna forfalla aðalmanns. Í bæði skiptin var það gert með svo skömmum fyrirvara að ég gat ekki mætt vegna anna við önnur viðfangsefni. Því hafði ég aldrei möguleika á að koma skoðunum mínum á framfæri í nefndinni né heyra röksemdafærslur annarra nefndarmanna og láta sannfærast og skipta kannski um skoðun í framhaldi af því. Því ber undirritaður ekki ábyrgð á einu orði sem þessi ágæta nefnd skilaði af sér í umræddri skýrslu.

Mér finnst ekki óeðlilegt að í svo umdeildu máli sem hér um ræðir sé þess getið hverjir hafi tekið þátt í störfum nefndarinnar og í hve mörgum tilvikum varamenn hafi verið kallaðir til starfa. Það fer þá ekki milli mála hverjir hafi unnið skýrsluna.

Í Skövde í Svíþjóð fer fram á helginni sex tíma hlaup. Þar eru 150 manns skráðir til þátttöku. Áhuginn fyrir þessari tegund ultrahlaupa fer sífellt vaxandi. Við í UMFR36 héldum fyrsta sex tímahlaupið á Íslandi í september sl. Þá komu fimm frumherjar til leiks. Þeir verða vafalaust fleiri í haust þegar næsta hlaup verður haldið.

Frostdagur á Þingvöllum

Maður á ekki að hafa heilsu fólks í flimtingum. Það er aldrei að vita hvenær eldingin slær mann sjálfan. Það kom á daginn að það var ekki einfalt sykurfall sem hrjáði félagsmálaráðherra síðustu viku þegar hann þurfti að hverfa úr ræðustóli á Alþingi eða snöggur svimi vegna texta frumvarpsins, heldur eitthvað sem þarfnaðist frekari skoðunar. Ég óska Magnúsi góðs bata og vona að hann gangi til verka fullur starfsorku hér eftir sem hingað til.

Aðeins meira um jafnréttismálin. Heyrði athyglisverðan þátt í morgunútvarpi Rúv í gærorgun þar sem var verið að fara yfir reynslu enskra af viðlíka máli. Það kom nefnilega á daginn að það var rétt sem menn hafa leitt líkur að að laun lækkuðu þegar jafna skyldi laun. Það voru ekki bara laun karlanna heldur einnig þeirra kvenna sem höfðu náð jafnstöðu við karlmenn. Er þetta það sem við viljum? Jafnstaða er gott markmið en það skiptir máli hvar á skalanum hún er.

Það var lítil frétt í blöðunum fyrir helgi þess efnis að unglingar gætu farið í framhaldsskóla eftir 9. bekk grunnskóla. Gott mál hélt maður og að þetta væri bara eðlilegur hlutur. Viti menn. Í Mogganum um helgina birtist löng grein eftir skólastjóra sem fann þessu allt til foráttu. Lögin segðu að hans mati að börn og unglingar skyldu vera 10 ár í grunnskólanum hvort sem þau þyrftu á því að halda eða ekki. Síðan heyrði ég viðtak við konu í eftirmiðdagsútvarpinu í gær sem var vægast sagt afar mikið á móti þessu út frá sjónarhóli kennara. I grunnskólalögum segir að börn eigi að fá kennslu við hæfi. Hingað til hefur þesu ákvæði fyrst og fremst verið beint að börnum sem standa heldur höllum fæti. Hin sem betur eru á vegi stödd hafa frekar séð um sig sjálf. Mörgum hefur þótt að bráðgerum börnum sé ekki sinnt sem skyldi og þau fái ekki næg tækifæri til að takast á við verkefni við hæfi innan grunnskólans. Í tengslum við þetta var m.a. verkefnið „Bráðger börn“ stofnað sem átti að hlú að þessum krökkum. Ef eitthvað er sjálfsagt þá er það að börn sem eru til þess fær, bæði andlega og þekkingarlega, eiga að fá tækifæri til að takast á við námsefni framhaldsskólans enda þótt þau hafi ekki setið 10 ár í grunnskóla. Kunningi minn sem býr í Brussel á sextán ára strák sem er í alþjóðlegum skóla þar í borg. Hann reiknar með að koma heim haustið 2008. Þá getur sonur hans tekið eitt ár í Hamrahlíð og verið þannig búinn að ljúka stúdentsprófi 18 ára gamall og hefur möguleika á háskólanámi víða um heim. Skyldi hann hafa borið skaða af því að hafa ekki setið 10 ár á grunnskólabekk?

Það er eitt atvik sem ég þarf að naga mig í handarbökin alla æfi yfir að hafa ekki brugðist rétt við. Rétt að það komi hér fram í tengslum við þetta. Ég flutti frá Raufarhöfn árið 1999 og fjölskyldan kom suður um áramótin 1999 - 2000. Yngri strákurinn var þá á 11 ári. Hann hafði verið í samkennslu fyrir norðan með sér ári eldri krökkum sem voru duglegir og ágætir námsmenn. Hann lærði allt sem hinir voru að læra og hafði gaman af og var námfús. Haustið 2000 var fundur í skólanum. Þá segir einn kennarinn að það hafi komið upp vandamál í skólanum á síðasta vetri og það tengist Jóhanni Reyni Gunnlaugssyni. Maður vissi svo sem ekki hvað hafði gerst en vonaði að það væri ekki mjög alvarlegt. Jú, vandamálið var það að hann var kominn svo langt á undan jafnöldrum sínum. Þarna var augnablikið sem ég þagði en átti að bregðast við. Skólinn skilgreindi það sem sagt sem vandamál að strákurinn var kominn á undan jafnöldrum sínum en ekki sem jákvætt verkefni og auðlind. Síðan sá maður þennan vetur að þann var settur í þvinguna og látinn hjakka þar til hin voru búin að ná honum. Þar kom um síðir að við óskuðum eftir því að hann fengi að takast á við verkefni sem hæfðu honum og það tókst um síðir. Hins vegar var með þessum aðferðum slegið verulega á gleðina af því að vera sífellt að takast á við krefjandi verkefni og leysa þau og fá þá önnur ný og enn meira krefjandi. Maður veit það ef maður er í fjallg0öngu að það verður fljótt leiðigjarnt að ganga sífellt upp og niður sama hjallann. Maður fær þá aldrei að sjá hvað er fyrir ofan þann sem liggur enn hærra.

Þessi reynsla fær mig til að taka slíkum viðbrögðum sem maður heyrði við litlu fréttinni um að krakkar úr 9. bekk geti farið í framhaldssskóla með afar miklum fyrirvara.

Fór í Laugar í gær. Tók 8 km með Yasso aðferðinni. Ég hækka mig um 0,2 í hvert sinn sem ég fer í ræktina og er nú kominn á þokkalegan hraða. Þó má betur gera. Það getur verið að það fari eitthvað að hæjgja á en ég skal ekki hætta fyrr en ég er búinn að ná Ívari en hann var um daginn á 15.3.

Fékk bréf frá Kim Rasmussen í morgun vegna 24 tíma hlaupsins á Borgundarhólmi í aí byrjun. Kim er afar góður hlaupari og var m.a. í WSER í hitteðfyrra. Hann hljóp Spartathlon sama ár á 30 klst og stefnir nú á Marathon du Sable í Líbíu (fimm daga eyðimerkurhlaup). Hann fékk ekki vegabréfsáritun þangað í fyrra vegna múhameðsteikninganna.

Fór út um kl. 7 í gærmorgun áður en ég hitti Jóa í Fossvoginum. Við snerum við og héldum út á brú. Halldór var hvergi sjáanlegur en Pétur var mættur og sagði sínar farir heldur hægar. hann hafði gleymt að láta innlegg í skó fyrir nokkru og bólgnað illa á hásin. Nú er hann að vinna úr þeim ósköpum og fer sínar eigin leiðir á sínum hraða. Þegar við vorum að leggja af stað sáum við hilla undir mann og hinkruðum við. Þar var félagi Jörundur kominn og hóf formálalaust að kynna fyrir okkur ferðaáætlanir um næstu verslunarmannahelgi. Í því var innifalið Barðsneshlaup svo og og landkönnunarferðir um hálendið inn af Fljótdalshéraði. Hann sagði að það væri engin undank0milei fyrir okkur nema að við værum afar löglega afsakaðir. Jói hafði enga fjarvistarástæðu en ég er búinn að negla verslunarmannahelgina niður á Hornafirði þar sem er unglingalandsmót UMFÍ. Jörundur tók þá afsökun gilda. Við heldum fyrir Kársnesið og inn í Kópavoginn. Þar skildu leiðir Jörundur fór til baka en við Jói yfir hálsinn við Fífuna og héldum svo norður af í hliðum efri byggða. Kom heim eftir rúma 30 km og fínan morgun.

Mig undrar ekki að það hafi næstum því liðið yfir Magnús Stefánsson félagsmálaráðherra þegar hann hóf að kynna væntanlegt frumvarp til jafnréttislaga sem hann ætlar að vísu ekki að leggja fram. Líklega hefur hann ekki verið búinn að lesa það áður en síðan þyrmt yfir hann í ræðustól Alþingis þegar hann hóf lesturinn og sá hvað stóð í frumvarpinu. Það stendur til að gera jafnréttisstofu að nokkurs konar Stasi stofu sem getur krafið fyrir tæki um gögn, beitt þau dagssektum og fellt óáfrýjanlega dóma. Á hvaða leið eru menn. Umræðan byggir á einhverjum frösum og fjasi. Launamunur kynjanna er sagður vera hitt og þetta. án þess að hönd sé festandi á umræðunni. Er ekki einnig munur á launum karla innbyrðis og launum kvenna innbyrðis? Virtaskuld. Einstaklingarnir eru misjafnir og skila mismunandi verðmætum störfum þótt þeir vinni hlið við hlið. Sumir vinna vel, aðrir miður. Suma einstaklinga vilja fyrirtækin alls ekki missa en aðrir mega svo sem fara. Á að taka alla möguleika fyrirtækjanna til að gera vel við gott fólk? Það þýðir bara eitt, launalækkun, því ekki geta fyrirtækin hækkað laun þeirra sem eru slakari upp í laun þeirra allra bestu. Ef þetta frumvarp fer í gegn munu verktakasamningar smám saman verða ráðandi form á vinnumarkaði til að fyrirtækin hafi einhverja möguleika á að hífa og slaka. Það er ekkert kynbundið heldur bundið við einstaklinga.

Mér finnst óskiljanlegt að stjórnmálamenn sem vilja láta taka sig alvarlega skuli gleypa svona samsetning ótugginn og halda að þetta sé þjóðfélaginu til framdráttar. Ef haldið er nógu lengi áfram á verða fullyrðingarnar að staðreyndum það er gömul saga og ný.

Það hefur farið mjög hljótt að 365 töpuðu 7 milljörðum á sl. ári. Ég ehf ekki séð önnur blöð en Viðskiptablaðið fjalla um þetta af einhverju marki. Nú er 365 ekki einhver sjoppa úti í bæ heldur fyrirtæki skráð á verðbréfaþing, almenningshlutafélag. Þau falla t.d. undir mjög stífar reglur um upplýsingaskyldu. Sjö milljarðar eru engin smá upphæð, reyndar alveg feiknaleg upphæð á okkar mælikvarða og það segir enginn neitt. Mér kemur það svo sem ekki á óvart því það lærist að styggja ekki þann sem þú getur þurft að eiga samskipti við þótt síðar verði. Ég þekki þetta frá þeim tíma sem ég var að vesenast í málefnum blaðbera Fréttablaðsins.

Fuglahús í þoku

Perrar eru í hugum margra að því ég held eldri karlar sem m.a. líta öðrum augum á umhverfi sitt en allur almenningur og sjá annað út úr því en almennt gerist. Perri er undantekningarlítið eða undantekningarlaust kenndur við karla. Ég man ekki eftir því að það hafi verið talað um konur sem perra.

Ég þarf ekkert að láta segja mér hvað væri sagt um þann karl sem hefði látið fara frá sér álíka texta og ákveðinn doktor við HÍ gerði í gær þar sem hún fjallaði um auglýsinguna utan á Smáralindarblaðinu og lýst þannig þeim hugsunum sem hefðu hvarflað að henni við að sjá auglýsinguna utan á blaðinu. Honum hefði verið lýst sem hinum versta perra og ekki átt upp á pallborðið þar á eftir hjá öllum fjöldanum. Þegar kona skrifar viðlíka sóðatexta eins og birtist á vefnum í gær þá er það skilgreint sem feminisk lýsing á hlutgerfingu konunnar eða hvað þetta heitir í frasalógíunni. Þá er reynt að slá hjúp fræðimennskunnar utan um umfjöllunina. Í mínum huga eru skrif doktorsins ekkert annað en argasti perraskapur og lýsir best hennar innri manni.

Hluti þeirra sem skilgreinir sig sem feminista eru ekkert annað en karlahatarar og mála skrattann á vegginn í þeim efnum hvenær sem mögulegt er. Það eru ekki falleg málverk. Ég sá í sænska blaðinu Expressen skilgreiningu á mismunandi tegundum feminista fyrr ca tveimur árum. Því miður tók ég ekki afrit af því en ein kategorían voru karlahatarar. Sá hópur tók völdin í feminiska flokknum sem Guðrún Nyman og fleiri stofnuðu í Svíþjóð fyrir tveimur árum. Harðlínustefna þeirra gerði það að verkum að flokkurinn beið afhroð í kosningunum og hefur varla verið minnst á hann síðan. Ég sé ekki annað en álíka hugmyndafræði hafi náð yfirhöndinni í hinni feminisku umræðu hérlendis. Það er hins vegar ánægjulegt að umræða síðustu vikna hefur opnað augu margra fyrir því hvaða hugmyndafræði er hér á ferðinni og hafa viðbrögðin verið eftir því.

Fyrir þá sem hafa áhuga á að glugga aðeins inn í Sparthathlon, sem er 245 km hlaup milli Spörtu og Aþenu, skal bent á þessa slóð. Tæplega klukkutíma vídeó frá hlaupinu í fyrrahaust.

http://video.google.nl/videoplay?docid=-2600565803071215090&q=spartathlon

Vel þess virði fyrir áhugasaman að setjast niður smá stund og stúdera þetta.

P.S.

Þessa lýsingu sá ég rétt áðan á karlahelvítunum á vefnum:

„konur eiga það á hættu að vera nauðgað og beittar ofbeldi, eru neyddar til að horfa á klámefni víðsvegar í samfélaginu og veist er að þeim með ókvæðum þegar þær benda á þessa hluti“

72 km lagðir að baki í þetta skiptið