Upphafsstafir Guðmundar Kola klappaðir í stein

Ég fór austur á Seyðisfjörð í morgun að spjalla við ausfirska skólastjóra. Það var sumarlegt fyrir austan sólfar og hlýtt. Að vísu er gróður styttra á veg kominn þar en syðra en það breytist fljótt. Það var fínt að sitja úti á stétt á Hótel Öldunni á Seyðisfirði í kaffinu eftir fundinn og spjalla. Hýtt, sól og logn. Þetta er í annað skipti sem ég kem til Seyðisfjarðar. Ég kom þangað fyrst gangandi frá Borgarfirði eystra árið 2000.

Í dag er vinnuhjúaskildagur. Það er löngu gleymdur dagur sem hefur verið haldið alltof lítið á lofti. Mér fyndist það ekki vera ofverk Alþýðusambandsins að minnast hans með einhverjum. Bændasamtökin mættu einnig kom að því. Vinnuhjúaskildaginn var eini dagur ársins sem vinnuhjú máttu skipta um vist. Ef vinnuhjú var veikt þennan dag þá gat það etið sig inn í vistina og varð þá að vera í vistinni næsta ár þótt það þvert á móti vilja sínum. Á þessum tíma var það ólöglegt og saknæmt að vera ekki ráðinn í vinnu. Lausamennska og flakk var talið lögbrot. Einstaka efnaðir einstaklingar úr hópi vinnufólks gátu keypt sér lausamennskubréf sem þýddi það að það réði sér sjálft og þurfti ekki að vera fastráðið á einhverjum bæ. Ég leitaði að upplýsingum um þennan dag á netinu en fann hvergi neinar handfastar upplýsingar um hvenær þetta ákvæði var afnumið með lögum. jafnvel er því haldið fram að það hafi aldrei verið formlega gert heldur hafi vinnuhjúaskildaginn horfið svona smám saman.

Í Danmörku er talað um Stambåndsdagen en það er hliðstæður dagur og vinnuhjúaskildagi. Stambåndet (vistabandið) var afnumið með lögum fyrir rúmum 200 árum. Ég man eftir því að í kringum 1990 voru mikil hátíðahöld í Danmörku þar sem afnámi stambåndsins var minnst. Alþýðusambandið og bændasamtökin stóðu fyrir þessum hátíðahöldum. Eini dagurinn sem minnst er hélendis vegna þess að þá náðust aukin mannréttindi er dagurinn sem konur fengu kosningarétt. Mér finnst að afnám vinnuhjúaskildagans og þau tímamót þegar fátækt fólk fékk almennt fullan og óskoraðan kosningarétt séu ekki síðri tímamót og beri því ekki síður að halda minningu þeirra daga lifandi.

Tók létt hlaup í kvöld. Nú heldur maður sér bara mjúkum fram í næstu viku. Ég fann ekki annað en að allt sé í lagi.

The Doors - Love Me Two Times

Þjófadalir

Ég sá nýlega andlátsfregn manns sem ég þekkti svolítið fyrir margt löngu fyrir vestan. Hann var nokkrum árum yngri en ég. Hann glataði 35 árum æfi sinnar vegna þess að hann verslaði við sölumenn dauðans. Þegar sölumennirnir eða flutningamenn eru staðnir að verki og byrja að væla þá eru það aðrir en ég sem vorkenni þeim. Jafnvel þótt þeir séu að eigin mati ekki þær týpur sem eiga að sitja í steininum.

Umræðan um tannvernd er dálítið athyglisverð. Tannlæknar höfðu í annað skipti á skömmum tíma ókeypis móttöku fyrir krakka og unglinga. Sú sjón sem mætti tannlæknunum var skelfileg. Skemmdar og brunnar tennur út um allt. En hvernig er umræðan. Jú, hún byrjar náttúrulega strax að snúast um að hið opinbera geri of lítið. Ábyrgðinni er skellt á ríkið. Af hverju er ekki rætt við foreldrana um sykurátið og gosdrykkjaþambið? Af hverju er ekki rætt við foreldrana um hvort þeir hafi ekki heyrt minnst á tannbursta? Það skal enginn segja mér að það sé svo dýrt að fara með krakkana í skoðun hjá tannlækni einu sinni til tvisvar á aári að fólk hafi ekkie fni á því. Það er náttúrulega dýrt þegar allt er komið í steik, það er allt annað mál. En hvers vegna fer allt í steik? Er það hugsunarleysi, vankunnátta, kæruleysi eða sofandaháttur? Það er alla vega ekki normalt að láta hlutina fara á þann veg sem myndir eru sýndar af hjá ungum krökkum. Mér finnst tannhirða hjá börnum vera nokkursskonar mælikvarði á ákveðinn menningarstandard. Ég er ekkert að draga úr því að ríkið komi inn í greiðslu á tannlæknakostnaði hjá börnum og unglingum en það er ekki hægt að láta alla ábyrgðina á þessum málum hvíla á herðum þess.

Þegar maður var að alast upp úti á landi fyrir nokkrum áratugum voru aðstæður allt aðrar. Það kom kannski tannlæknir í plássin einu sinni á ári og gerði við. Eftir því sem tannlæknar segja mér þá voru þessir farandverkamenn oft þeir sem áttu erfitt í samkeppninni á höfuðborgarvæðínu ýmissa hluta vegna. Þeir fóru hins vegar um landið og sinntu ákveðinni bráðaþjónustu. Mín reynsla af þeim var að handverkið var lélegt. Ég kynntist ekki almennilegum tannlæknum fyrr en ég flutti til Svíþjóðar um 1980. Þá áttaði maður sig líka á samanburðinum. Hann var íslendingum ekki í hag.

Þetta er nú eitthvað dúbúíus með Alsírbúann sem er í hungurverkfallinu. Maður les í blöðum að hann sé búinn að svelta í 21 dag. Maður væri nú orðinn ansi framlágur eftir þann tíma, trúi ég. Fréttir berast reglulega af því að líffæri séu farin að skemmast og ég veit ekki hvað. Hjartað sendi að sögn frá sér aðvörunarmerki nýlega svo hann var fluttur á spítala. Læknirinn sagði hins vegar að hann væri í fínu standi og sendi hann heim aftur. Ætli hann fái sér snarl á nóttunni?

Fréttir berast einnig af því að aðrir hælisleitendur ætli að fara í hóphungurverkfall. Hvað þýðir það? Á að stroka allar reglur út eftir ca 20 daga svelti og skrifa upp á það sem beið er um? Það er í sjálfu sér einfaldur prócess. Eiga stjórnvöld að segja reglur eru reglur og láta þá bara svelta? Hvernig mun slíkt enda? Hver ræður og hver ber ábyrgðina í þessum tilvikum? Að mínu mati er alla vega ljóst að við gegtutm ekki verið að búa til okkar eigin reglur sem eru byggðar á einhverri stundarmeðaumkun.

Ég er mjög hugsi yfir fyrningarleiðinni í sjávarútvegi sem stjórnvöld hafa boðað. Ég trúi vel að það þurfi að skerpa á ýmsum hlutum og laga kerfið en að kollvarpa því frá grunni er annað mál. Hvert er lánstraust fyrirtækja sem búist er við að tapi um 5% af sóknarfæri sínu árlega? Munu þau fá eðlilega lánafyrirgreiðslu? Munu þau standast það að þurfa að kaupa kvótann aftur sem þau eru búin að kaupa einu sinni og fengið skerðingar á hann? Fá þau lán til að kaupa kvótann? Fá þau bætur frá ríkinu fyrir þann kvóta sem verður gerður upptækur? Hvernig geta þau staðið undir skuldunum með síminnkandi veiðiheimildum? Það er mögum spurningum ósvarað í þessu sambandi.

Israels entry to eurovision 1987

Svartþröstur

Það hefur lítið verið hlaupið undanfarna daga. Tíminn hefur bara farið í annað enda í lagi. Hvíldarperíódan er hafin fyrir hlaupið um aðra helgi. Það verður eitt og eitt rólegheita hlaup en ekkert erfiði.

Við Jói fórum með Fókusfélögum austur í friðland í Flóa á sunnudaginn. Það er alltaf gaman að koma þarna uppeftir. Nú vantaði bara veðrið. Það hékk þurrt en dimmt yfir og lágskýjað. Fuglalífið er að komast í góðan gír og verður gaman að fara þarna austur eftir í góðu veðri þegar birtan er eins og hún þarf að vera. Við fórum einnig niður i fjöru og við gömlu bryggjuna er afar skemmtilegt fuglasvæði þar sem brimið skolar þaranum á land. þar er fullt af tildru, lóuþræl og rauðbrystingum sem eru að fara að láta sjá sig. Þangað þarf maður að koma aftur.

Ég las skemmtilega bók um daginn. Hún var um Hrafnkel A. Jónsson austfirðing og Jökuldæling sem lést fyrir aldur fram fyrir nokkrum árum. Hrafnkell var einn af þessum félagsmálatröllum sem gaf sér alltaf tíma til að til að vasast í félagsmálum. Verkalýðsfélagið, sveitarstjórnarmál og flokkspólitík. Meir að segja var hann formaður íþróttafélagsins Á Eskifirði í ein 8 ár þegar engin annar fékkst til þess. Á mynd af honum með strákum frá Eskifirði sést meir að segja einn sem varð síðar atvinnumaður í fótbolta. Svona menn eru gulls ígildi enda þótt þeir fari stundum sínar eigin leiðir og séu ekki ætíð í vinsældakeppni. Þeir austfirðingar sem komu að því að taka saman þessa bók um Hrafnkel eiga sóma skilið fyrir það.

Víkingar töpuðu á sunnudaginn enn einum leiknum sem þeir höfðu komist yfir í. Það er vonandi að þetta tap verði þeim holl lexía fyrir sumarið. Stuðullinn á að Ólsarar myndu vinna leikinn var yfir 9.

Það er gaman að fylgjast með bloggi þeirra sem eru að hlaupa Evrópuhlaupið mikla. Alls eru 24 dagar liðnir af þeim 64 sem hlaupið tekur. Vegalengdin er 65 - 80 km á dag. Nú er hópurinn kominn til Þýskalands. Merkilegt að skipulagið er ekki í lagi. Íþróttahúsin sme þeir eiga að sofa í eru svo lítil að menn þurfa næstum því að slást fyrir plássi fyrir svefnpokann. Hlaupið var skipulagt fyrir um 40 hlaupara en síðan lögðu alls um 70 manns af stað. Til viðbótar bætast svo hlauparar við sem hlaupa nokkra daga með hópnum. Það er ekki til að bæta stöðuna. Grundvallaratriði er að fá næga hvíld við svona átök. Eins var maturinn ekki í lagi. Hakk og spaghetti er engin undirstöðufæða eftir nær tvær vikur í röð.

Lög þurfa ekki að vera flókin eða íburðarmikil svo þau séu eftirminnileg. Innlegg Ísraels í Evróvision fyrir 22 árum er manni enn í fersku minni. Þarna voru greinilega engir stílistar í forgrunni heldur réði einfaldleikinn ferðinni. Viðlagið var oft raulað af vilja meir en getu þegar lítill drengur var svæfður þetta árið en það dugði alltaf jafn vel.

Dave Clark Five - Glad All Over

Horft yfir Skor

Það fer fátt meira í taugarnar á mér en einfeldingslegur sjálfbirgingsháttur þar sem menn rugla eitthvað út og suður um hvað viðkomandi séu frábærir. Íslenskir fatahönnuðir halda annað árið í röð!! sýningu í Hafnarhúsinu sem heitir "Showroom Reykjavík" Ég heyrði viðtal við einhver aðstandenda sýningarinnar í útvarpinu í vikunni þar sem sagt var frá því að útflutingstekjur Íslands vegna fatahönnunar væru um 3 milljarðar króna. So far so good. Síðan sagði viðkomandi að Danir hefðu um 10 sinnum meiri tekjur pr. einstakling af fatahönnun en íslendingar. Ekki var farið nánar út í að skýra hvers vegna munurinn væri svo mikill. Ég las svo frétt í Mogganum í dag frá formanni Fatahönnunarfélags Íslands. Hann segir um þann hóp sem að sýningunni standa: "Hópurinn er svo svakalega ólíkur. Íslensk hönnun er almennt mjög lítið markaðstengd og það er bæði gaman og ruglingslegt. Hönnuðir vinna á eigin forsendum og eru svolítið eins og óþekkir krakkar sem kunna ekki að haga sér sem gerir þetta miklu skemmtilegra og kraftmeira." Ég sé ekki betur en í orðum og afstöðu formannsins sé komin skýringin á því hvers vegna íslendingar standa dönum svo langt að baki í því að koma framleiðslu sinni á framfæri við umheiminn.

Blaðamennskan hér ríður ekki við einteyming. Um daginn birti DV frétt á forsíðu um einhvern fréttamann sem fór að væla heima hjá sér yfir því að kærastan hans hefði dömpað honum. Hverjum er ekki sama um það yfir hverju og hvenær hann vælir. Í gær birti DV forsíðufrétt um að miðaldra leikkona væri orðin skotin í einhverjum karli. So. Í dag hlakkar í DV yfir því að það hafi verið logið í Morgunblaðið að ísbjörn hefði gengið á land við Hofsós. Hvaða fréttamennska er þetta eiginlega?

Fyndnu mennirnir fyrir norðan sem tóku myndir af uppstoppuðum ísbirni í vegkanti og lugu því blygðunarlaust í fjölmiðla að ísbjörn væri genginn á land verða að átta sig á því að þetta er ekkert grín. Það er alvöruhlutur að senda út falskar fréttir um aðsteðjandi ógn eða vandræði og hreint ekki fyndið. Þeir ættu að rifja upp söguna "Úlfur Úlfur" áður en þeir fara að grínast svona aftur.

Ég fékk sent skilaboð út af því sem ég skrifaði um bók Ólafs Arnarsonar. Þar var því haldið fram að bókin hefði verið rifin í tætlur af félaga Bjarna Harðarsyni bóksala. Í umsögn Bjarna og skilaboðunum sem ég fékk er því haldið fram að útrásarliðið beri alla sök á hruni hagkerfisins hér. Auðvitað mega menn hafa þessa skoðun og hafa ákveðin rök fyrir henni. En af því fótboltavertíðin er að byrja þá langar mig að taka viðmiðun úr fótboltanum. Í fótboltaleik leika leikmennirnir eins fast og dómarinn leyfir. Góður dómari heldur ákveðinni línu í dómgæslunni, gefur áminningar til þeirra sem ekki fylgja henni og sendir þá af velli við ítrekuð gróf brot sem láta sér ekki segjast. Ef leikurinn fer úr böndunum og leikmenn tuuddast hömlulaust hverjum er þá um að kenna. Dómaranum og engum öðrum. Úrslitum í leik sem vinnst á dæmalausum tuddahætti og jafnvel á svindli er ekki breytt en dómarinn getur misst dómaraskírteinið að eilífu. Sama gildir með spilið á íslenska fjármálamarkaðnum á undanförnum árum. Dómaraparið sem átti að gæta þess að farið væri eftir lögum og reglum og hafa hagsmuni samfélagsins í fyrirrúmi brást hrapalega. Óprúttnir aðilar notfærðu sér það blygðunarlaust. Niðurstaðan var eins og allir vita.

Við getum nefnt örfá en mjög afdrifarík atriði:
1. Sala bankanna var diskútabel svo ekki sé meira sagt. Steingrímur Ari Arason sagði sig úr Einkavæðngarnefnd í mótmælaskyni við vinnubrögðin vegna þess að hann er principmaður. Bankarnir voru t.d. seldir mönnum sem höfðu aldrei komið nálægt bankarekstri.
2. Bindiskylda bankanna var lækkuð verulega sem þýddi hömlulaust aðgengi þeirra að erlendu lánsfé sem var mokað hindrunarlaust inn í landið.
3. Óheftur aðgangur bankanna að ódýru lánsfé leiddi til þess að fjármagni var haldið að almenningi og fyrirtækjum sem aldrei fyrr sem leiddi til verðbólu á fasteignamarkaði með hörmulegum afleiðingum. Lántaka í erlendri mynt þótti jafn sjálfsögð og að kaupa sér ís í sunnudagsbíltúr.
4. Einblínt var af hálfu Seðlabankans á að halda verðbólgunni niðri með því að hækka stýrivexti sem jók eftirspurn eftir Jöklabréfunum gríðarlega sem aftur á móti leiddi til þess að gengi krónunnar styrktist upp úr öllu valdi. Þessi aðferðafræði gat ekki endað með öðru en ósköpum því það var ljóst að gengi krónunnar myndi falla gríðarlega þegar Jöklabréfin tækju til fótanna.
5. Þrátt fyrir að yfirvofandi vandræði væru orðin ljós þá var bönkunum bannað að gera upp í erlendri mynt. Fyrir þeirri ákvörðun hef ég ekki séð nein rök. Bankarnir voru því neyddir til að taka stöðu á móti krónunni til að verja hagsmuni sína.
6. Ég ætla ekki að fullyrða neitt um vinnubrögðin við yfirtöku Glitnis. Á það má þó benda að efnahagsráðgjafi forsætisráðherra varaði sterklega við þeirri aðferðafræði sem var viðhöfð með þeim rökum að hún myndi koma af stað atburðarás sem ekki sæi fyrir endann á. Ástæða þess var meðal annars sú að gríðarlegt verðfall á hlutabréfum í fyrirtæki eins og Glitni myndi hafa í för með sér að hlutabréf í öðrum fyrirtækjum myndi hrynja í framhaldinu. Efnahagsráðgjafinn sagði starfi sínu lausu skömmu síðar.

Mér finnast bækur eins og Ólafur Arnarson skrifaði svo og bókin sem Óli Björn Kárason skrifaði um Stoðir vera betur skrifaðar en ekki. Þær draga saman yfirlit um afdrifaríka atburðarás á einn stað. Slíkar bækur eru partur af samtímasögunni. Ef menn eru ósammála þeim efnistökum sem beitt er við ritun þeirra þá skrifa þeir bara aðrar bækur þar sem málin eru skoðuð frá öðrum sjónarhóli. Það er hið besta mál. Einhliða fordæmingar eru hins vegar ekki burðugt innlegg í svona umræðu.

Áður en Ólafur Örn og félagar lögðu á Grænlandsjökul hér um árið þá þurftu þeir að kaupa sér tryggingu fyrir þó nokkra fjárhæð til að greiða kostnaðinn við hugsanlega björgun ofan af jöklinum. Grænlendingar tóku það ekki í mál að eiga það á hættu að bjarga þeim eða öðrum ofan af jöklinum á eigin kostnað. Þeir voru búnir að fá nóg af því. Hérlendis æða menn út og suður uppi á hálendinu og ef allt fer í steik þá er bara hringt í björgunarsveitina. Hún rýkur af stað og reddar hlutunum fyrir ekki neitt. En hádegisverðurinn er aldrei ókeypis. Það er næsta víst að fjárhagur björgunarsveita muni versna á komandi árum. Kreppan kemur við þær eins og aðra. Það er alls ekki sjálfgefið að ókeypis björgunaraðgerðir verði til reiðu fyrir alla alltaf í náinni framtíð. Því verður að gera kröfu til þess að fyrirtæki sem selja hálendisferðir að vetrarlagi kaupi sér tryggingar ef til björgunar muni komi. Svona útnesjamennska eins og viðgengist hefur hér árum saman verður að taka enda.

Við Jói, Sigurjón og Stebbi tókum fínar túr í morgun. Vindsperringurinn var að ganga niður svo túrinn var fínn. Allt í lagi með hnéð. Fór tæpa 30 km.

The Kinks - Autumn Almanac

Stálhleinin

Ég keypti tvær bækur í gær sem er náttúrulega ekki í frásögur færandi - og þó. Báðar eru heldur sérstakar. Maður kaupir helst ekki venjulegar bækur. Sú fyrri er skrifuð af Bjarna Guðleifssyni prófessor á Möðruvöllum í Eyjafirði. Hann skýrir þarna frá því skemmtilega verkefni sem hann og nokkrir félagar hans áttu við í ein tólf ár. Verkefnið var að ganga á hæsta fjall í hverri sýslu. Þarna var ekki um kappgöngu að ræða af neinu tagi heldur fjallgöngur sem voru farnar göngumönnum til ánægju og yndisauka. Það sló hugmynd í höfuðið á Bjarna og síðan vatt þetta upp á sig. Það avr svolítið merkilegt að það var ekki einfalt að finna út hvert var hæsta fjall í hverri sýslu. Þeir gengu á þrjú fjöll í þessari seríu sem reyndust svo ekki vera hæsta fjall sýslunnar. Þá var að ganga aftur á rétt fjall. Bjarni sagði mér frá þessu verkefni fyrir nokkrum árum og nú er það komið út á eigulegri bók sem var lítil hugmynd fyrir allnokkrum árum. Þótt Bjarni eigi ekki digital vél og taki myndir eingöngu á filmuvél þá prýða bókina fjölmargar fínar myndir af staðháttum og ferðalöngum. Þetta er fín viðbót í æ stækkandi stafla bóka sem fjalla um útivist á Íslandi.

Seinni bókin er ekki um útivist heldur um útrás og hvernig hún tók snögglegan endi. Það er hin umtalaða bók "Sofandi að feigðarósi" sem Ólafur Arnarson hefur skrifað. Hann fjallar í henni um bankahrunið, aðdraganda þess og ótrúlega atburðarás vikurnar á eftir. Þrátt fyrir að hann fjalli þarna um mjög viðkvæma hluti og dregur ansi skarpar ályktanir af ýmsum hlutum þá hefur bókin ekki fengið mikla gagnrýni. Það fær mann til að trúa því að honum hafi tekist nokkuð vel með þessa sagnaritun og fari ágætlega rétt með. vafalaust hefði hún verið rifin í tætlur ef á henni hefðu verið miklir meinbugir. Efni hennar er svo viðkvæmt og niðurstaðan það hastarleg. É stuttu máli er það niðurstaða hans að fyrrverandi formaður bankastjórnar Seðlabankans hafi verið algerlega vanhæfur í starfi. Mistök hans séu það mörg, stór og afdrifarík að það sé ekki hægt að þegja yfir því. Keisarinn hafi ekki verið í neinum fötum.

Mér finnst það mjög hraustlegt hjá Ólafi að skrifa þessa bók. Hann var innmúraður í flokkinn hér á árum áður, aðstoðarmaður menntamálaráðherra og framkvæmdastjóri þingflokks sjálfstæðismanna. Þess þá heldur er það vel af sér vikið að skrifa mikilvægan kafla í samtímasöguna þar sem fyrrum samstarfsmönnum hans og yfirboðurum er hvergi hlíft.

Catch the wind Donovan

Flottar bergmyndanir undir Stálfjalli

Frekjan í einstaka fólki ríður ekki við einteyming. Ég hef séð allmargar síður þar sem myndir af myndasíðunni minni hafa verið settar inn. Það hefur bæði verið gert í sambandi við ákveðin þemu og þá fyrst og frems tnorðurljósamyndir eða bara vegna þess að einehrvjum hefur þótt einstaka mynd vega falleg. Það hefur þá verið gert á þann hátt að myndin leiðir beint inn á myndasíðuna þannig að það fari akki á milli mála hvaðan myndin er ættur. Einu sinni hafði sambandi við mig maður sem vildi gera grafikmynd eftir einni mynd sem ég tók. Annars getur maður náttúrulega ekkert vitað hvað er gert við þær myndir sem maður setur út á netið. Maður á náttúrulega að setja vatnsmerki á þær svo þeim verði ekki stolið. Ég rakst síðan á íslenska síðu nú á dögunum. Þar var einhver náungi að byggja upp myndablogg og var að lansera því út og reyna að fá mikla umferð á bloggið. Hann hafði sett myndir inn á það frá sjálfum sér sem mér fundust ekki sérstakar en ef honum hefur fundist þær góðar þá er það bara hans mat og er allt í lagi. Eitthvað hefur honum fundist umferðin slök þannig að hann kópíeraði tvær norðurljósamyndir, aðra frá mér og hina frá einhevrjum öðrum og setti á bloggið sitt án nokkurra skýringa eða tenginga. Hann fékk fullt af viðbrögðum og mikið hrós fyrir fallegar myndir. Hann hafði ekki einu sinni manndóm til að segja að hann hefði ekki tekið myndirnar sjálfur heldur vafalaust líkað hrósið vel. Ég gaf honum kost á að taka þær undir eins út og sagðist fylgjast með að það yrði gert. Annars hefði ég látið Myndverk fylgja eftir kröfu á grundvelli höfunarréttar. Myndin var farin út í dag.
Í fyrra var ég að sörfa á netinu og rakst á kynningarbækling um Vetrarhátíð reykjavíkurborgar. Mér til undrunar sá ég þar mynd af Laugarneskirkju sem ég hafði tekið einu sinni að kvöldlagi. Þeim sem sá um bæklinginn þótti það ekkert athugavert að taka myndina og skella henni inn á netbæklinginn án þess að geta nokkurra heimilda eða uppruna. Þeir voru fljótir að kippa henni út þegar ég gerði vart við mig. Þetta kennir manni að maður á að merkja myndir greinilega þegar þær eru settar á netið.

Enn eitt skrípamálið er komið upp í sambandi við innflytjendur. Indversk kona hafði sest að á Seyðisfirði án þess að hafa nokkur leyfi eða pappíra um að hún mætti búa eða vinna á landinu. Þar ehfuer hún búið um tveggja eða þriggja ára skeið. Útlendingastofnun gekk eðililega í málið og kynnti henni gildandi reglur. Seyðfirðignar skrifuðu undir áskorun um að hún mætti dvelja þar áfram og rökin voru að þetta væri fín kona. Nú dreg ég það ekki í efa. Þá vakna hins vegar ýmsar spurningar. Væri í lagi að reka hana úr landi ef hún væri leiðinleg? Er það aðferðin að leyfa fólki að dvelja í landinu þangað til fullreynt er hvort viðkomandi sé skemmtilegur eða leiðinlegur. Það fólk sem vill hafa reglur í þessum málum eins og vindhana ætti að prufa sjálft að flytja til annarra fjarlægra landa, s.s. til Indlands. Í þessum málum verða að gilda reglur sem gilda jafnt fyrir alla. Ef farið er að hringla með þetta út og suður þá er eitt víst. Það fer allt í vitleysu.

Hvað ætli hægt sé að leggja margar fjölskyldur í rúst með sex kílóum af kókaíni sem sett væri á markaðinn hér? Giska margar trúi ég. Þeir sem koma að innflutningi á þessu eru glæpamenn að mínu mati og verða að taka afleiðingum gerða sinna.

Af hverju ætli bensínið sé ódýrara á Egilsstöðum en við Miklubrautina? Það væri gaman að fá rökstuðninginn fyrir því.

MICKIE KRAUSE - Geh doch zu Hause, du alte Scheiße

Stuðlaberg við Stálhlein

Fór út í morgun og tók 12 km morgunhlaup. Hvasst og kalt. Hnéð var í lagi svo ég held að þetta sé orðið gott. Þetta hefur líklega verið einhver þreyta sem þurfti bara smá tíma. Það er bara eins og gengur og allt í lagi með það.

Nú eru Evrópuhlaupararnir komnir til Austurríkis. Sautján dagar búnir. Mörgum sem heyra á þetta minnst finnst þetta bara vera tóm klikkun. Það er hins vegar bara spurning hver er klikkaður í þessu samhengi. Það er engin klikkun að takast á við verkefni sem maður ræður við en það er nær því að vera klikkun að færast meir í fang en maður stendur undir. Ultrahlaup komu mjög seint til Íslands. Okkar nágrannaþjóðir eiga margra áratuga sögu í þessum málum. Það eru ekki nema tíu ár síðan að Ágúst Kvaran hljóp 100 km fyrstur íslendinga. Það þótti mikið afrek á sínum tíma. Nú eru um 25 íslendingar búnir að hlaupa 100 km. Svona þróast hlutirnir hratt þegar einhver brýtur ísinn. Það eru 30 ár síðan fyrsti norðurlandabúinn hljóp yfir 200 km í 24 tíma hlaupi. Það eru um 150 ár síðan fyrsta 24 tíma hlaupið var þreytt. Það eru tvö ár síðan ég hljóp fyrsta 24 tíma hlaup íslendings. Þannig mætti áfram telja. Margra daga hlaup eru algeng erlendis. Við eigum eftir að brjóta þann ís. Þetta er allt spurning um hvað maður vill. Við erum bara langt á eftir okkar nágrannaþjóðum í þessu efni. Því ættum við að leggja mat á hlutina með það í huga í stað þess að býsnast og fárast með upphrópunum.

Gauti náði frábærum tíma í New Jersey hlaupinu á sunnudaginn. Hann hljóp maraþonið á 2 klst 44 mín. Bæting um ca 3 mín frá New York í fyrra. Gauti er ekkert unglamb lengur svo þetta er enn magnaðra fyrir vikið. Svona kallar og hans líkar eiga að fara að takast á við alvöru vegalengdir. Þeir munu ekki síður njóta sín þar.

Það var magnaður leikur hjá Man. Udt á Emerites Stadium í kvöld. Svona spila bara meistaralið.

Ég má til með að láta fylgja hér með uppáhaldslag Gísla aðalritara. Hinn geðþekki tónlistarmaður Mickie Krause flytur lagið Geh doch zu Hause. Textann er að finna í athugasemdum á www.malbein.net svo áhugasamir geti aðeins áttað sig á innihaldi textans.

KEITH RICHARDS & THE FACES - Dust My Broom

Séð út Sigluneshlíðar

Ég verð nú að segja að það verður að gera þá kröfu til þeirra sem ræða við fólk sem hefur farið illa út úr fjármálahruninu hérlendis að þá séu viðmælendur valdir af smá kostgæfni. Án þess að ég fjölyrði um það nánar þá get ég fullyrt það að ég hefði aldrei ráðið við það prívat og persónulega að kaupa mér gott raðhús á 100% lánum og hafa tvo bíla þar fyrir utan að mestu leyti á lánum miðað við þau laun sem ég hef haft í gegnum tíðina. Það verður að gera smá kröfur til fólks að það sýni smá fjárhagslega ábyrgð. Það heitir að sníða sér stakk eftir vexti. Ef maðurinn sem rætt var við í Kastljósi í kvöld var hættur að borga af lánunum í september þá hefur eitthvað verið þar á ferðinni annað en hrun bankanna. Margt fólk er í miklum erfiðleikum þrátt fyrir að það hafi sýnt þokkalega varfærni í fjármálum sínum. Það ætti frekar að ræða við einhverja úr þeim hópi en fólk sem var búið að gefast upp í september því þar hékk annað á spýtunni.

Ég fæ ekki skilið rökin fyrir því að halda því fram að það eigi að skila láninu frá AGS og taka þess í stað lán í Svíþjóð eða Noregi. Í fyrsta lagi er lánið frá AGS geymt á vöxtum í bandaríska Seðlabankanum og því er vaxtakostnaður af því ekki mikill. Í öðru lagi finnst mér svona málflutningur vera álíka og ef maður væri kominn með allt niður um sig í persónulegum fjármálum og bankinn gerði kröfur um að maður tæki sig á í eyðslunni ef hann myndi skuldbreyta lánunum. Þá yrði maður fúll, bölvaði þessum frekjum og héldi að lausnin væri að skipta bara um banka í þeirri von að þar væru gerðar minni kröfur um að maður sýndi aukna ráðdeild og sparsemi svo veislan gæti haldið áfram. Þetta er ekki trúverðugt.

Ég held að ég sé orðinn góður í hnénu. Það verður alla vega látið á það reyna í fyrramálið. Ég hafði gert ráð fyrir að fara að trappa álagið niður um næstu helgi svo þetta skiptir ekki öllu máli til eða frá. Ég fékk bréf í dag frá Kim. Þar er verið að lýsa aðstæðum á Borgundarhólmi. Brautin er heldur styttri en í fyrra eða rúmur kílómeter. Það verður rafmagn til staðar svo maður getur látið hlaða Ipod eða einhverja aðra tónhlöðu. Ekki mun af veita. Ég les á www.blogg.se að sumir í Evrópuhlaupinu eru orðnir nokkuð lúnir. Trond var mjög glaður í dag yfir að þeir fengu kjöt og kartöflur að borða. Hingað til höfdðu þeir fyrst og fremst fengið pasta og hakk að borða á kvöldin. Það er fáránlegur kostur við svona risaverkefni. Menn þurfa almennilegan mat en ekker trusl. Á morgun fara þeir yfir landamærin milli Ítalíu og Austurríkis. Nú bíða alparnir.

Eddie Skoller: What Did You Learn in School Today

Á Siglunesbökkum

Heimsmeistaramótið í 24 tíma hlaupi var haldið í Bergamo á Ítalíu nú um helgina. Til að komast á það þarf maður að hafa hlaupið lengra en 180 km á síðustu tveimur árum. Ef maður hefur hlaupið yfir 200 km þá hefur maður ákveðinn forgang og ef maður hefur hlaupið yfir 220 km þá fær maður ferðir greiddar. Það vissi ég ekki í fyrra. Það hefði verið gaman að taka þátt í mótinu. Það er ekki á hverjum degi sem maður hefur tækifæri til að taka þátt í heimsmeistaramóti. Ég lét það liggja milli hluta að sinni en skoða það kannski á næsta ári. Maður verður að setja takmörkin einhversstaðar. Þetta kostar bæði tíma og peninga. Alls tóku rúmlega 200 manns þátt í hlaupinu að þessu sinni. Sigurvegari varð Henrik Olsson frá Svíþjóð en hann hljóp rúma 257 kílómetra. Það er næst besti árangur Norðurlandabúa frá upphafi. Rune Larsson hefur einn hlaupið lengra eða um 264 km. Alls hlupu 25 hlauparar lengra en þá 217 km sem ég hljóp á Borgundarhólmi í fyrra og 65 hlauparar náðu yfir 200 km.
Alls hafa 73 norðurlandabúar hlaupið lengra en 200 km í 24 tíma hlaupi frá árinu 1979. Þá varð finninn Marrti Moilainen fyrstur norðurlandabúa til að rjúfa þennan magiska múr með því að hlaupa 205,8 km. Árangur minn í fyrra upp á 217,8 km setur mig í 30 sæti norðurlandabúa frá upphafi.

Evrópuhlaupið gengur vel. Í dag var fimmtándi dagurinn. Þeir hafa verið að hlaupa í kringum 70 km á dag flesta dagana. Nokkrir eru hættir, fyrst og fremst vegna beinhimnubólgu. Eiolf hefur átt í nokkrum erfiðleikum en virðist vera að jafna sig. Trond félagi hans frá Noregi er mjög sterkur og er í sjöunda sæti. Svíarnir taka það rólegar og eru í 21. sæti. Þeir eru búnir að fara yfir Pósléttuna og næst bíða Alparnir. Þá byrjar fjörið fyrir alvöru.

Það er fleira að gerast á Ítalíu. Berlusconi er í einhverjum vandræðum. Það sýnir sig að það sem gengur á einum stað getur farið þversum ofan í aðra. Hérlendis hefur það þótt sýna sérstaka pólitíska visku að setja ungt og óreynt fólk framarlega á framboðslista, ég tala nú ekki um ef um er að ræða stúlkur. Það þykir sýna framsýni, nútímaleg vinnubrögð, jafnréttiskennd og ég veit ekki hvað. Berlusconi forsætisráðherra Ítalíu hefur einnig tileinkað sér þessi vinnubrögð. Hann þykir hafa farið mikinn að undanförnu í að velja ungar stúlkur án nokkurrar pólitískrar reynslu á framboðslista Lýðræðisflokksins til Evrópuþings. Að óreyndu hefði maður búist við að hann væri hylltur fyrir vikið. En það er nú eitthvað annað. Í stað þess að fá enn eina rósina í hnappagatið þá verður allt vitlaust í landinu. Hann er hæddur og smáður og konan hans ætlar að skilja við hann. Það er erfitt að gera svo öllum líki.

Maður heyrir það að einhverjum hlakki til að hér muni ríkja verðhjöðnun. Umræðan snýst um að þá lækki húsnæðislánin. Lengra nær hugsunin ekki. Verðbólga er slæm en verðhjöðnun er miklu verri. Hver kaupir eitthvað í dag ef maður býst við að það verði ódýrara á morgun? Enginn. Ef verðhjöðnun nær að festa rætur mun permafrost ríkja í samfélaginu. verslun mun dragast saman, framkvæmdum er frestað, umsvif opinberra aðila og einkafyrirtækja munu minnka. Peningar munu safnast upp því þeir hafa engin verkefni. Þrátt fyrir að þeir verði ódýrir þá verða þeir ekki notaðir því hver kaupir í dag ef verðið verður lægra á morgun.

Dr Hook, Cover of the Rolling Stone

Margæsir á beit

Mér finnst öll umræða og viðbrögð vegna Heiðmerkurmálsins vera mjög merkileg. Skólastjóri skólans sem stelpuhrottarnir eru í segir að málið sé ekki á sínu borði. Þær hafi ekki verið í skólanum þegar þær brutu af sér og brotið beindist ekki gegn nemenda skólans. Nú má þetta vera rétt en ef stelpan sem ráðist var á er í 10 bekk og hefur gert ráð fyrir að fara í sama skóla og hrottarnir eru í næsta haust, hvað þá? Mér kæmi ekki á óvart að hana myndi ekki hlakka neitt sérstaklega til að þurfa að vera í sama skóla og ofbeldisliðið næstu árin. Andlegu sárin eru líklega lengur að gróa en beinbrot. Verður niðurstaðan þá ekki eins og svo oft áður að fjölskylda fórnarlambsins verður að lúffa og flytja burt því ofbeldisliðið er friðhelgt. Ég sá í fréttum í dag að strákur var rekinn úr skóla í Bandaríkjunum fyrir að hafa skrifað lista yfir þá sem hann ætlaði að hefna sín á.

Það er sagt að samkvæmt laganna bókstaf séu 17 ára stelpur börn og því verði þeim ekki refað nema með skilorðsbundnum dóm, í mesta lagi. Sautján ára unglingar eru engin börn hvað sem sjálfræðismörkum viðkemur. Þau eiga og verða að bera ábyrgð á gjörðum sínum. Annað gengur ekki. Það er óþolandi að einhver illa hugsaður lagabókstafur verndi svona hrotta.

Líklegt er talið að foreldrarnir þurfi ekki að hafa áhyggjur af því að hugsanleg sekt eða skaðabótaskylda falli á þau, heldur muni ríkið hlaupa undir bakka ef fórnarlambinu eru dæmdar miskabætur. Ef unglingar eru dæmdir ósakhæfir vegena ungs aldurs þá bera foreldrarnir ábyrgð á þeim og eiga að standa ábyrgir fyrir hugsanlegum skaðabótum.

Mér finnast skilaboðin vera alveg svakaleg sem hafa verið send út í samfélagið af svokölluðum sérfræðingum í þerri umræðu sem hefur skapast eftir að árásin átti sér stað. Hrottarnir eru friðhelgir, þeir bera enga ábyrgð. Það er slegin skjaldborg um þá. Fórnarlambið og fjölskylda þess þurfa til viðbótar við það að hafa bæði þurft að þola árásina og afleiðingar hennar beint og óbeint þá standa þau frammi fyrir því að samfélagið snýr við þeim bakinu. Þetta er alla vega svona ef eitthvað er að marka hina svokölluðu sérfræðinga. Þetta er náttúrulega ekki hægt. Búum við í réttarríki eða einhverju barbaristasamfélagi?

Svona lagað fær mann til að hugsa um hvernig maður myndi bregðast við ef maður lenti í þeim sporum að fá stelpuna sína heim lúbarða eftir einhverja stelpufanta. Það er alveg á hreinu hvernig ég myndi bregðast við.

Mér finnst umræðan um mögulega aðils Íslands að Evrópusambandinu vera alltof einfeldningsleg. Það á að bjarga öllu að margra mati ef við göngum í ESB. Því munu vafalaust fylgja kostir en einnig gallar. Nú heyrist ekki minnst á matvælaverð í ESB. Það skyldi þó ekki vera svo að samanbururinn væri óhagstæður um þessar mundir. Af hverju má það ekki koma opinberlega fram? Það vantaði ekki að það væri tuggið afturábak og áfram hvað matvælaverð væri miklu lægra innan ESB meðan gengi krónunnar var mjög sterkt. Ég er alveg sammála Ástþóri Magnússyni um að staða krónunnar er mælikvarði á stjórnun efnahagsmála. Hún fær ekki fallega einkunn. Ef við tækjum upp Evru í dag þá ætti fólk að prófa að deila í launin sín með 170 og reyna að átta sig á hvernig kaupmátturinn yrði á Evrusvæðinu. Maður heyrir í fréttum að erlent ferðafólk kaupir miklu meira hérlendis en áður vegna þess hve gengið er hagstætt fyrir það. Staðan er akkúrat öfug fyrir okkur hvað kaupmáttinn varðar. Atvinnuleysi á Evrusvæðinu er að jafnaði hærra en hérlendis. Það er ekki flóknara en svo.

Ég hljóp ekkert í dag og hvíli einnig á morgun. Fékk smá tognun í hnéð í gær út af engu. Það er réttast að hafa vaðið fyrir neðan sig og ná þessu góðu. Ég skrapp út á Álftanes í dag og myndaði margæsirnar. Þær eru að fita sig fyrir flugið til Grænlands. Krían er komin á nesið. Toppendurnar voru á svipum stað og síðast en það var alltof hvasst til að hægt væri að eiga við þær. Það hefur verið leiðinlegt að skoða fugla undanfarna daga vegna rigningar. Það birtir vonandi um næstu helgi. Þá förum við austur í Friðland í Flóa með Jóhanni Óla. Það verður spennandi.

The Hollies - Stop Stop Stop

Grágæs í önnum

Það er ekki oft sem ég er sammála feminstafélginu en það gerðist í gær. Reyndar vorum við sammála en út frá gjörólíku sjónarhorni. Femiistafélagið fordæmdi auglýsingu nokkra sem SI birti og átti að höfða til fólks um að forðast fúskara. Í auglýsingunni var birt mynd að heldur suddalegum karli sem veifar sprautu fyrir framan konu sem liggur uppi á borði. Senan á að endurspegla að fóstureyðing væri í undirbúningi við heldur lakar aðstæður. Feminstafélagið fordæmdi að væri yfir höfuð verið að sýna tilburði sem líktust fóstureyðingu. Hvaða læti eru þetta? Ég veit ekki annað en að áratugum saman hafi svokölluð kvenréttindasamtök af öllum mögulegum tegundum barist fyrir þvi að konur hefðu rétt á að láta eyða fóstri ef þeim sýndist svo. Konan á að ráða yfir eigin líkama hét það og heitir það. Formaður læknafélagsins fordæmir að sé ráðist á það aumasta og veikasta. Ég sé ekki að það sé gert? Ólöglegar fóstureyðingar eru ekki stundaðar hérlendis. Hvað er málið?

Mér finnst málið fyrst og fremst vera það að það er niðurlægjandi fyrir karlmenn að þarna skuli vera sýndur sóðalegur karl sem á að tákna fúskarann. Það var svo sem auðvitað. Þarna kemur Simpson heilkennið fram. Karlar hafa orðið skotmörk ákveðinnar hugmyndafræði á undanförnum árum um að til þeirra væri að sækja fyrirmyndir um heimsku, ruddaskap, klúrheit og í þessari auglýsingu fúsk. Ég veit ekki annað en að það hafi ekki síður en karlar verið eldri konur sem voru að fúska með fóstureyðingar hér áður og þær voru bannaðar.

Fóstureyðing er per ce óyndisúrræði að mínu mati sem vonandi er ekki gripið til fyrr en öll sund eru lokuð.

Mér blöskraði málflutningur einhvers afbrotafræðings sem talað var við í útvarpinu í kvöld um hið ruddalega mannrán og líkamsáras í Heiðmörkini í gær. Vegna þess að fórnarlamdið hefði ekki verið beinbrotið eða limlest taldi hún að refsingar yrðu ákaflega vægar ef nokkrar. Maður getur ekki annað en velt fyrir sér hvaða bjáni er þetta sem skreytir sig með einhverjum sérfræðititli. Er það eini mælikvarðinn á skaða sem einn getur valdið öðrum ef um beinbrot er að ræða?. Hvernig ætli stelpunni sme lamin var líði ef hún á að vera með þessum vitleysingum í skóla næsta vetur. Ef það gengur ekki upp á hún að víkja? Á fjölskylda henna rað þurfa að herkjast úr bæjarfélaginu eða telpan úr skólanum til að hún þurfi ekki að horfa upp á svona glæpajunkur upp á hvern dag. Í nágrannalöndum okkar væri svona lið sett beint í unglingafangelsi. Þar á það hema og hvergi annarsstaðar. Síðan eru 17 ára unglingar ekki börn eins og margtuggið var í sjónvarpsfréttum í kvöld. Fólk á þessum aldri á í fyrsta lagi að vera komið með forsendur til að gera mun á réttu og röngu og í annan kant að gera sér grein fyrir afleiðingum gerða sinna. Ef ekki, þá tekur það afleiðingunum. Börn eru allt annar kaleikur.

Það var reyndar mjög athyglisvert sem Sveinn Andri Sveinsson lögfrðingur sagði í útvarpinu í dag. Hann sagði að dómafordæmi væru þannig að konur fengju yfirleitt miklu vægari refsingar en karlar fyrir hliðstæð hrottaafbrot. Mér finnst að Jafnréttisráð ætti að láta málið til sín taka.

Ég fékk símtal í dag vegna þess að sá kvittur virðist hafa komist á kreik að það standi til að fella 100 km hlaupið niður vegna slælegrar þátttöku. Það eru fimm skráðir og það er meir en nóg til að halda hlaupið. Það var aldrei við því að búast að við fengjum álíka hóp og í fyrra. Það er alveg spurning hvort eigi að halda það á hverju ári eða annað hvert ár. Það verður bara skoðað að þessu hlaupi afloknu. Í fyrsta 100 mílna hlaupinu sme haldið var á Norðurlöndum árið 2006 voru einunigs 5 þátttakendur. Vitaskuld var það haldið. Við erum að skoða hvort eigi að bæta maraþoni við. Það er ekkert mál. Það eru svo margir í góðu formi að það er aldrei að vita hvert einhevr vili ekki bæta við priki í skrána og kannski bæta tímann sinn í leiðinni. Brautin er fín til þess. Það verður látið vita formlega um það í næstu viku.

The Searchers - Needles and Pins...

Tveir fýlar að spjalla

Í allri umræðu er nauðsynlegt að forðast „Úlfur úlfur“ syndrómið. Ef farið er offari í umræðu um einhvern hlut þá er hætta á að það verði ekki tekið mark á viðvörunum þegar þær eiga rétt á sér. Fyrir nokkrum árum tröllreið umræðan um fuglaflensuna heiminum. Það dó fólk í Kína, það dó fólk í Tyrklandi, það dó fólk í Indónesíu og ég veit ekki hvað. Maður sá myndir frá útlandinu af mönnum klæddum geimfarabúningum að sprauta á dekk á bílum, reyndar bara á hliðina á dekkjunum en sama var, það var sprautað. Stjórnvöld hér brugðust við af mikilli hörku. Allir fuglar í húsdýragarðinum voru drepnir og settar voru sérstakar reglur um að alifuglar yrðu að vera innan dyra. Bóndi sem hefði hleypt út nokkrum haughænsnum á meðan þessi umræða gekk yfir hefði getað búist við því að lenda í steininum. Dauð álft sem fannst upp við Elliðavatn var send með hraði til Svíþjóðar og manni fannst á tímabili stemmingin vera þannig að því hefði verið tekið allt að því fagnandi ef það hefði verið staðfest ef hún hefði drepist úr einhvers konar fuglaflensu. Ísland hefði verið komið í efstu deild. Maður gat alveg eins búist við því að víkingasveitinni væri raðað á suðurströndina vopnaðri haglabyssum til að skjóta farfugla sem væru að koma til landsins. Skyndilega var eins og dytti bylur af húsi. Fuglaflensa hvarf úr fréttum og hefur ekki heyrst á hana minnst í fleiri ár. Það skal hins vegar vera alveg á hreinu að aðstæður í alifuglarækt í Kína, Víetnam, Indónesíu og Tyrklandi hafa varla breyst mikið á síðustu árum.
Nú er komin upp svínaflensa. Ég veit ekkert um hana en af fenginni reynslu þá hefur maður ákveðinn fyrirvara gagnvart þeim fréttum sem berast af framgangi veikinnar. Það vantar síðan ekki hysterískar fyrirsagnir. „Alls geta 700.000 veikst í Bretlandi“.
Í Mexíkó búa 20 milljón einstaklingar, margir þeirra við misjafnar aðstæður. Sagt er að þar hafi látist um 160 manns úr veikinni og um 1.600 veikst. Íslendingar eru 1,5% íbúa Mexíkóborgar. Þannig jafngilda 160 manns í Mexíkó 2,4 einstaklingum hér. Á sama hátt eru 1600 manns í Mexíkó sama hlutfall íbúanna og 24 eru hér.
Það gengur flensa yfir Ísland á hverju ári. Það eru hafðar ákveðnar varnaðaraðgerðir við henni svo sem bólusetning. Bólusetningin er sérstaklega miðuð að eldra fólki, fólki sem heilsufarslega veiklað og fólki í stöðum sem mega síður við því að veikjast. Engu að síður veikjast iðulega mjög margir úr inflúensu hérlendis á hverju ári. Reyndar var hún mjög væg í vetur. Ég man eftir því einn veturinn, þegar mjög skæð flensa geisaði, að dánartilkynningum í Mogganum fjölgaði mjög mikið. Manni var sagt að það hefðu margir aldraðir og sjúkir látist beint og óbeint vegna flensunnar. Það er alveg klárt mál að það þætti ekki slæm flensa hérlendis ef hægt væri að rekja dauðsföll tveggja til þriggja einstaklinga til hennar og að samtals hefðu 24 veikst.
Eins og ég sagði þá veit ég ekkert um þessa flensu en það er oft gagnlegt að setja hlutina í samhengi.

Mér fannst Gissur Sigurðsson fréttamaður góður í gærmorgun. Í morgunútvarpi Bylgjunnar barst talið að kjörklefaskítadreifaranum. Annar fastastarfsmaðurinn byrjaði að fjasa fram og til baka um málið ("hvers vegna gerir maður svona", "hver er tilgangurinn" og svo framvegis). Maður sá fyrir sér fréttaviðtal, umfjöllun í Íslandi í dag og síðan Sjálfstætt fólk. Gissur skriðtæklaði þetta: "Ég nenni ekki að tala meir um þetta helv.... rugl" Málið var dautt.

ELO - "Hold On Tight"

Tildra að leita að ormum

Einhver bjáninn hafði ekki annað að gera á kjörstað en að skíta á gólfið í kjörklefanum og skeina sér á kjörseðlinum. Sá hefði haft gott af því að vera fædd í Kína á dögum Maós eða í Argentínu á dögum herforingjastjórnarinnar svo dæmi séu nefnd um hlýleg ekkilýðræðisríki. Á Vísi.is sá maður svo að ekki hafði náðst í skítadreifarann þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Þetta lýsir fréttamatinu afar vel. Fjölmiðlar eltast við fólk sem hagar sér eins og vitleysingar en ég hef aftur á móti hvergi séð að það þyki fréttnæmt að nær 200 manns hlupu hálft og heilt maraþon í Reykjavík í blíðunni á kjördag. Það er líklega varla nógu geðveikt.

Fréttamaður ríkissjónvarpsins skálmar upp að þinghúsinu og tekur viðtal við þrjá grímuklædda svokallaða akivista sem híma þar undir vegg. Það þykir fréttaefni sem þeir segja. Mér finnst að það ætti að vera grundvallaratriði hjá ríkisfjölmiðli að það sé ekki talað við fólk sem stendur í götuóeirðum og hylur andlit sitt eins og glæpamenn. Á sama tíma upplýsir fulltrúi löglega framboðins framboðslista til Alþingis að honum sé ómögulegt að ná athygli hjá sama fjölmiðli nema með einhverjum bjánalátum.

Ég kláraði mitt 30 maraþon á laugardaginn. Það eru nokkuð margir sem hafa hlaupið fleiri maraþon. Ætli ég sé ekki í 16-17 sæti eða eitthvað álíka. Mitt fyrsta maraþon hljóp ég sumarið 2000. Bryndís Svavarsdóttir trónir ein langefst á toppnum með 105 maraþon. Ætli ég hafi svo ekki hlaupið annað eins og þessi 30 maraþon í ultrahlaupum. Alls hafa yfir 1200 íslendingar hlaupið eitt eða fleiri maraþon. Það er dálítið mikið.

Uriah Heep - Easy Livin

Snyrting í gangi

Kosninganótt er að baki og innan veggja Alþingis er komið nýtt landslag. Bæði hvað varðar flokkana og þá einstaklinga sem hafa valist til setu á þingi. Tæpur helmingur þingmanna hefur ekki setið á Alþngi fyrr svo staða þess og starfshættir eru töluvert óráðin.

Það sem mér finst athyglisvert er að áreiðanleiki skoðanakannanana er ekki mikill. Þrátt fyrir endalausar kannanir þá voru þær töluvert langt frá þeirri niðurstöðu sem kom síaðn upp úr kössunum. Megin ástæða þess er hva kannanirnar eru hroðvirknislega unnar. Skoðanakannanir sem gefa kannske um 60% svörun eru túlkaðar sem niðurstaða fyrir heildina án fyrirvara. Kosningaþátttaka hérlendis er ætíð mikil. Yfirleitt í kringum 85%. Þegar svörun í skoðanakönnunum er um eða rétt yfir 60% þá eru um 25 prósentustig kjósenda eftir. Maður veit ekkert hvernig þeir munu verja atkvæði sínu. Mjög oft eru þeir óákveðnir og taka ekki ákvörðun fyrr en á kjördegi. Því eru nipðurstöður skoðanakannana yfirleitt stórlega ofmetnar. eins og þær eru unnar þá gefa þær grófar vísbendingar en geta einnig verið skoðanamyndandi. Því er lágmarkskrafa að það sé vandað mjög vel til þeirra og jafnvel settar kröfur um ákveðið lágmarks svarhlutfall, svo dæmi sé nefnt, svo megi birta þær innan ákveðins tíma fyrir kosningar.

Sjálfstæðisflokkurinn beið verulegt afhroð eins og allt benti til. Þar kom margt til og ætla ég ekki að greina það meir í sjálfu sér. Engu að síður er þessi niðurstaða söguleg tíðindi og bíður forystu flokksins mikil vinna við að byggja upp fyrri stöðu.

Samfylkingin fékk ágæta kosningu miðað við að hafa setið í ríkisstjórn í aðdraganda hrunsins. Flokkurinn bar því verulega ábyrgð á ákvörðunum stjórnvalda í aðdraganda bankahrunsins. Það er ljóst að staða niðurstaða kosninganna er fyrst og persónulegur sigur forsætisráðherra. Flokkurinn bætti við sig tveimur mönnum en fékk betri kosningu árið 2003.

Vinstri Grænir unnu mikinn sigur en vegna þeirra væntinga sem skoðanakannanair höfðu byggt upp hef ég trú á að sigurinn sé svolítið súrsætur. Formaður flokksins er afgerandi sigurvegari sem fyrsti þingmaður síns heimakjördæmis. Sem stjórnarandstöðuflokkur hafði VG vissulega mjög sterka stöðu í aðdraganda þessara kosninga þar sem hann bar ekki ábyrgð á neinum stjórnvaldsákvörðunum fyrr en síðustu 80 dagana fyrir kosningar.

Framsóknarflokkurinn náði vopnum sínum og er nú aftur með þingmenn í öllum kjördæmum. Það er grunsvalalratriði ef hann á að hafa möguleika til að styrkja sig á nýjan leik. Niðurstaðan er engu aðs íður önnur versta útkoma flokksns í kosnunum frá upphafi. Staða flokksins var orðið slík að niðurstaðan má teljast verulegur sigur fyrir nýkjörinn formann.

Frjálslyndi flokkurinn missti alveg fótana og þurrkaðist út þrátt fyrr að hafa verið í stjórnarandstöðu. Innbyrðisátök og veik forysta virðist hafa gert það að verkum að kjósendur hafi misst alla trú á flokknum sem raunhæfum valkost í kosningunum.

Lýðræðisflokkurinn kom ekki að manni en engu að síður fannst mér ÁM hafa margt til síns máls í gagnrýni sinni á ýmsa hlui í aðdraganda kosninganna. Hvers vegna fá t.d. ný löglega framboðin framboð ekki krónu úr ríkissjóði á meðan þeir flokkar sem fyrir sitja á ALþingi fá hundruðir milljóna til að reka starfsemi sína, þ.m.t. framboð. Þetta er náttúrulega tóm mismunun. Mér finnst einnig að RÚV verði að svara því með öðru en skætingi af hverju það var ekki tenging inn á heimasíðu framboðsins á heimasíðu RÚV. Er búið að ákveða að ÁM sé bara vitleysingur og hann sé því meðhöndlaður á annan hátt en aðrir. Spyr sá sem ekki veit.

Borgarahreyfingin náði flottum árangri og kom fjórum mönnum á þing þrátt fyrir enga fjármuni og lítinn aðdraganda. Það sýnir hvað er hægt að gera.

Það er ljóst að það bíða nýrrar ríkisstjórnar gríðarlega erfið verkefni og hún verður ekki vinsæl. Það er eins gott fyrir þá sem taka sæti í henni að átta sig á að það verður engin elsku mamma að fást við þau mál.

Væntingarnar eru miklar í garð VG og Samfylkjingarinnar þar sem nú hafa vinstri flokkarnir í fyrsta sinn meirihluta á Alþingi. Í því sambandi er rétt að fara í smá söguskoðun. Í þingkosningum árið 1978 unnu Alþýðubandalagið og Alþýðuflokkurinn stórsigur og fengu samtals 28 þingmenn. Fullt af nýjum þingmönnum. Þeir mynduðu síðan ríkisstjórn með Framsóknarflokknum. Þetta var ein hörmulegasta ríkisstjórn sem hefur setið svo lengi sem ég man eftir, sem er nokkuð langt. Ósamstiga í flestum málum, tortryggni gagnvart hverjum örðum og innbyrðis átök. Þessi ríkisstjórn sprakk eftir rúmt ár og þá var kosið á nýjan leik. Þá tók við löng stjórnarkreppa og lauk því ekki fyrr en í janúar 1980. Þá tók ríkisstjórn Gunnars Thoroddsen við. Hún var held ég sú allra versta ever. Verðbólgan var stjórnlaus og sló í 100%. Ríkisstjórnin hékk fram á vor 1983 bara til að hanga. Fimm mjög slæm ár fylgdu í kjölfar þessa mikla kosningasigurs vinstri manna árið 1978. Ég ætla rétt að vona að þeir sem sitja á Alþingi nú beri gæfu til að láta það ekki endurtaka sig aftur. Til þes eru vítin að varast þau.

Það er áhugavert að setja það í samhengi að í aðdraganda kosninga árið 1978 uppgötvaði Alþýðuflokkurinn fyrirbærið "galopin prófkjör" og markaðssetti það sem hámark lýðræðisins. Allar götur síðan hafa menn verið að velja fulltrúa inn á listana meir eða minna með þeirri endemis aðferð. Það er því amen eftir efninu að forsætisráðherra, sem var valin á lista eftir þessari aðferð árið 1978, lýsi því nú yfir að prófkjöraaðferðin heyri voandi sögunni til. Það tók rúm 30 ár fyrir íslendinga að uppgötva það sem stjórnmálamenn í nálægum löndum hafa uppgötvað fyrir löngu. Þar er valið hverjir setjist á þing fyrir flokkana í persónukjöri á kjördag.

Small Faces- Sha La La La Lee

Hringmávur vestur á Seltjarnarnesi (sjáið gogginn)

Vormaraþondagurinn rann upp bjartur, fagur, lygn og frekar hlýr. Frábært veður til hlaupa í aprílmánuði. Félagarnir höfðu tekið daginn snemma inni í Elliðaárdal, reist tjald og gert allt klárt svo aðstaða væri eins og best var á kosið. Það er alltaf gaman að hitta félagana, þarna var vel mætt og dagurinn lofaði góðu. Formaður og aðalritari hvöttu menn til dáða og svo skaut Stebbi af haglabyssu. Ég ætlaði bara að taka þetta hlaup sem gott æfingahlaup. Ég hafði ekki á mér hlaupaúr og leit aldrei á armbandsúrið. Því mátti segja að nákvæmasti tímamælirinn í hlaupi þessa dags var dagatal. Markmiðið var að finna hraða sem skrokknum liði vel á og rúlla þannig í gegn. Það er nefnilega hlaupadagur á morgun og prógrammið fer ekki að slakna fyrr en um 10. maí. Ég hitti Starra Heiðmarsson fljótlega í hlaupinu og við héldum sjó saman eftir það. Spjölluðum margt og héldum góðu róli. Aðstæður voru góðar og bara smá gola vestur við snúninginn þar sem alltaf blæs. Starri sagði mér meðal annars maður skrifar nafnið á fuglinum Stara með einu erri en ekki tveimur eins og ég hafði gert á blogginu. Þessi fugl heitir Starling upp á ensku. Það er líklega dregið af því að við sérstök birtuskilyrði þá glampar á hann eins og jólatré með ljósum eða eins og stjörnubjartur himinn sé. Ef þetta er rétt þá hafa nafnameistarar verið í ambögustemmingu þann daginn sem fuglinum var gefið nafnið Stari upp á íslensku. Hann ætti auðvitað að heita Stjarni eða Stirnir. Að klæma enska nafninu beint yfir á íslensku og kalla hann Stara er svona og svona. Allavega er nafnið með einu erri.

Á hálfu maraþoni vorum við á 1.42 sem var betra en undanfarin ár. Seinni hringurinn rann í gegn á svipuðu róli. Starri fékk smá í magann á síðasta leggnum og dróst aðeins aftur úr við brúna í Fossvogsbotninum. Ég hélt áfram á sama hraða og kláraði maraþonið á rúmum 3.22 sem er minn besti tími í um fimm ár. Seinni helmingurinn var því hraðari en sá fyrri sem er nýtt. Ég man ekki eftir því áður. Fæturnir voru slakir og fínir og hvergi eymsli eða stirðleiki. Ég átti því töluvert inni ef ég hefði stílað inn á að taka allt úr sem fyrir hendi er. Puðið í vetur hefur því skilað sér þokkalega en ég hef þó ekki verið að leggja sértaka alúð við hraðaæfingar. Einnig skiptir máli að vera léttari en ég var hér áður. Það munar um allt. Úrslitin eru ekki komin enn á netið svo ég veit ekki röðina.

Það var svolítið skrítin tilfinnig að kjósa í dag. Vanalega fylgir því smá sérstök frelsistilfinning að taka þátt í kosningum. Kosningarétturinn er hluti af því að búa í lýðræðisríki. Hann er ekki sjálfgefinn. Nú var maður næstum því dapur. Ég hef horft af athygli á alla umræðuþætti í sjónvarpi á undanförnum dögum sem ég hef getað. Það hefur ekki aukið mér bjartsýni.

Leikurinn milli Man.Udt og Tottenham var svakalegur. Tottarnir voru verðskuldað yfir í hálfleik. Ferguson hefur líklega sett stóra blásarann í gang inni í klefanum í hálfleik því það var gjörbreytt United lið sem kom út á völlinn í seinni hálfleik. Fimm mörk voru uppskeran. Svona spila bara meistarar.

The Beatles; Get Back

Margæsir á flugi

Eftir að hafa horft á samræður stjórnmálaforingjanna í sjónvarpssal þá hefur ýmislegt skýrst en ekki annað. Mér fannst ákveðin lina liggja gegnum salinn. Annars vegar milli þeirra sem vildu leggja megináherslu á aukna atvinnusköpun og hins vegar þar sem rætt var um aukna skattheimtu og niðurskurð. Grundvallaratriði í að ná að sigla þjóðarhag á lygnari sjó er aukin atvinnusköpun. Það er jafnljóst að þjóðarbúið getur ekki búið við hinn gríðarlega fjárlagahalla sem er í núverandi fjárlögum. Hanne rca 155 ma. kr. Það verður að ná honum niður á næstu þremur árum. Það er ekkert spurning um skilyrði frá AGS heldur einfaldlega spurning um blákaldan raunveruleika. Það er ekkert flóknara en ef maður væri sjálfur skuldugur upp fyrir haus vegna bruðls og óráðssíu. maður yrði að skera niður og ná jafnvægi milli tekna og gjalda sem fyrst. Það er talað um krónuna sem ónýtan gjaldmiðil. Auðvitaðe r það per se ekkert voðalega traust undirstaða að vera með minnsta gjaldmiðil í heimi í frjálsri verðmyndun. en krónan er ekki megin vandamálið. Megin vandamálið er óábyrg fjármálastjórnun. Það hefur verið eytt umfram efni. Þar hefur kröfugerð allskonar þrýstihópa verið óendanleg. Ef menn hafa fundið eitthvað einhversstaðar sem er betra en hér þá er farið að heimta og hamast undir þeim formerkjum að allt fari til andskotans ef þjónustan verði ekki bætt upp í það sem best finnst annarstaðar. Síðan eru fundnir upp fáránlegir hlutir sem allar aðrar þjóðir hafa hafnað eins og sérstakt fæðingarorlof feðra. Í upphafi var það svo geggjað að ríkið átti að borga fólki 80% launa, sama hve há þau voru. Vesalings hálaunaða fólkið var vant að eyða svo miklu að það mátti ekki einu sinni hægja á sér þegar barn kom í heiminn ef það vildi vera eitthvað heima. Þegar maður var að jagast við fólk um þetta þá var maður álitinn afturhaldsseggur, ójafnaðarsinni og gott ef karlrembustimpillinn fylgdi ekki með. Að láta konurnar einar um að vera heima með nýfæddu barni. Þvílík firra. Þetta er bruðl sem verður að afnema hið fyrsta við núverandi kringumstæður. Á 300.000 manna þjóð að reka sjö sjálfstæða háskóla? Á 300.000 manna þjóð að hafa sendiráð út um allar koppagrundir og í ekki neinum smá höllum? Höfum við efni á því að hafa heilbrigðiskerfið óbreytt? Þurfum við endilega að hafa allt sem gert er flottast af því sem þekkist. Ég þekki það að þegar hljómflutningskerfi var tekið í notkun í sal á ákveðnum stað þá var það kynnt með þeim formerkjum að það væri flottasta sinnar gerðar í Evrópu. Annað hvort voru ósannindi á ferðinni eða botnlaust rugl. Þannig mætti áfram telja þegar maður er pirraður á stöðunni og hugsanahættinum.

Evran er sterkur gjaldmiðill vegna þess að innan landa ESB er rekin mjög aðhaldssöm peningamálastefna. Evran er ekkert sterk af því bara.

Þegar minnst er á evruna þá rennur upp fyrir manni að það hefur ekki verið birt skýrsla um hve matarverð innan Evrópusambandslanda sé miklu lægra en hérlendis nú um nokkurt skeið. Líklega ekki síðan gengi krónunnar hrundi. Hvers vegna ætli það sé? Maður hittir ekki svo mann sem fer til Evrópu að þeir krossi sig ekki aftan og framan yfir þvi hve hlutirnir séu dýrir í Evrulöndum. Er það dæmi um hver verður kaupmáttur launa okkar ef við göngum í ESB og tökum upp evruna?

Ég komst að því í gær að það var fyrirtæki sem Ástþór Magnússon á sem flutti bílinn til landsins sem ég keypti í haust. Fyrirtækið er staðsett í Hollandi og er rekið algerlega í gegnum netið. Það hét Islandus.com en er líklega búið að skipta um nafn nú því Ísland er ekki markaðsvænt heiti í Evrópu um þessar mundir. Ég sá auglýsingu í blaði og loggaði mig inn á vefsíðu. Þar setti ég inn lýsingu á bílnum sem ég var að velta fyrir mér. Ég fékk svo tölvupóst um að hann væri fundinn. Þar sem ég hafði áhuga þá var bandarískt skoðunarfyrirtæki látið taka hann út. Ég fékk ástandslýsingu og myndir á netinu. Umsagnir ánægðra kaupenda voru á netinu. Ég sló til og borgaði inn á reikning. Bíllinn kom um tveimur mánuðum seinna til landsins. Allt stóðst eins og stafur á bók. Dollarinn hefur fallið að undanförnu gagnvart evru. Þá skapast svona viðskiptatækifæri. Þeir sem eru með augun opin og fljótir að átta sig stökkva á þau.

Strákarnir voru að hugsa hvað er til ráða. Þeir komu með þá hugmynd að breyta tónlistarhúsinu við höfnina í risavaxið spilavíti. Hótel og spilasalir. Markaðssetja það erlendis. Það er ekki verri hugmynd en hvað annað. Alla vega væri sú niðurstaða í takt við tilurðina.

The WHO - WON'T GET FOOLED AGAIN

Skarfur af snyrta sig

Við bjuggum í fimm ár norður á Raufarhöfn á síðasta áratug. Það voru góð ár, maður kynntist góðu fólki þar norður frá, nýjum landshluta og þeirri varnarbaráttu sem fólkið í litlum sjávarþorpum stendur í fyrir tilveru sinni. Það eru ekki allir sammála þvi að það sé einhvers virði að búseta haldist í þessum samfélögum. Norðausturhornið hefur átt í erfiðleikum á margan hátt. Fólki hefur fækkað, rækjuveiði í Öxarfirðinum hefur hrunið, bújarðir eru aflagðar, aflaheimildir verið seldar frá stöðunum og þannig mætti áfram telja. Á Raufarhöfn bjuggu tæp 400 manns fyrir 10 árum síðan. Nú búa þar um 250 manns. Þetta svæði hefur hins vegar marga kosti. Mikil náttúrufegurð, gjöful veiðivötn, mikið fuglalíf, laxveiðiár og fleira sem skilar mismiklu í pyngjuna. Eins og Simon Spies sagði hér í denn; "Peningar eru ekki allt, þeir eru svona 80%". Menn lifa ekki af loftinu einu. Það hefur verið vandséð hvað gæti gerst sem myndi snúa þeirri þróun við sem heur verið allsráðandi á síðustu árum. Landbúnaður og fiskveiðar eru takmarkaðar, ferðamannatíminn er stuttur. Svæðið er langt frá þéttbýlisstöðum suðvesturhornsins. Vegasamgöngur voru lengi flöskuháls fyrir þetta landssvæði. Allur almeninngur er farinn að veigra sér við að fara á malarvegi með góða bíla. Það er bara þannig. Það var mikil framför þegar Tjörnesið var lagt bundnu slitlagi. Það var gæfa sveitarstjórna frá Kelduhverfi til Vopnafjarðar á seinni hluta tíunda áratugarins að sameinast um að setja Tjörnesið í fyrstu áhersluröð. Bundið slitlag á Tjörnesið gagnaðist öllum, Því skyldi það tekið fyrst. Það gekk eftir og nú er komið bundið slitlag langleiðina austur á Kópasker. Næsta skref var að leggja almennilegan veg yfir Öxarfjarðarheiði úr Öxarfirðinum til Þórshafnar og legg norður til Raufarhafnar. Þetta þótti hálfgerð útópía fyrir tíu árum síðan en nú eru framkvæmdir hafnar. Mig minnir að síðasti fundurinns em ég sat fyrir hönd sveitarfélagsins fyrir norðan hafi verið um þetta mál þar sem reynt var að færa það í öruggan farveg. Þetta er allt gott og blessað og mikil framför. Engu að síður vantar fleiri atvinnutækifæri fyrir svæðið svo íbúarnir geti náð vopnum sínum.

Spennandi fréttir hafa borist á síðustu misserum um möguleika á olíu á hinu svokallaða Drekasvæði sem liggur norðaustur af Norðausturlandi. Það er ljóst að ef settir verða fjármunir í rannsóknir á þessu svæði og markvissa leit að olíu þá mun það skipta sköpum fyrir Norðaustuhornið. Ný framtíðarsýn, nýir möguleikar. Allt mun breytast til betri vegar. Þessi umræða hefur vakið ákveðnar vonir hjá íbúum svæðisins um aukin umsvif og meiri möguleika.

Ábyrgð stjórnvalda er mikilí málum eins og þessum. Þeirra hlutverk er aðallega tvennskonar. Í fyrsta lagi að fylgja málinu eftir af fullum þunga með hagsmuni íbúa landsins fyrir augum. Í öðru lagi að tryggja það að farið verði eftir eðlilegum reglum er varða viðskiptalega - og umhverfislega hagsmuni.

Það vakti því furðu mína þegar ég heyrði frænku mína umhverfisráðherrann lýsa því yfir í kvöldfréttum Stöðvar 2 í fyrradag að hún væri alfarið á móti olíuleit á Drekasvæðinu. Það voru kaldar kveðjur til íbúa norðausturhornsins sem hafa eygt möguleika á nýjum möguleikum fyrir svæðið og íbúa þess sem hefur átt undir högg að sækja undanfarna áratugi.

Víkingshlaupið var haldið í dag. Það er minningarhlaup um þá frumherja sem stofnuðu Knattspyrnufélagið Víking. Þeir voru ekki gamlir eða á aldrinum 12-15 ára. Fyrsti formaður Víkings, Axel Axelsson, var 12 ára gamall þegar hann var munstraður í embættið. Það má segja að þeir hafi ávaxtað sitt pund ágætlega. Það voru um 40 manns sem mættu að horni Túngötu og garðastrætis, yngri og eldri Víkingar. Ég skokkaði vestur eftir og hljóp svo til baka. Tempóið var ágætt eða 4.15. Ég varð annar en Gúi, léttstígur strákur um tvítugt, vann hlaupið. Hann hefur hlaupið 10 km niður á 39 mínútur svo það var engin skömm að tapa fyrir honum. Þetta var ágæt frumraun hjá Víkingum og er komin til að vera. Í markinu gengu áskoranir á víxl milli gróinna Víkinga að vera með á næsta ári eða jafnvel ekki fyrr en á þar næsta ári. Allt hefur sinn aðdraganda.

Víðavangshlaup ÍR var einnig í dag og fengu þeir metþátttöku eða yfir 400 manns. Það er fín þátttaka sem sýnir hvað er að gerast í almenningshlaupum í landinu. Mikil gerjun og sívaxandi fjöldi sem hleypur sér til ánægju og uppbyggingar bæði líkamlega og andlega. Það voru einhverjir smá stressaðir yfir því að Víkingar settu á hlaup ofan í Víðavangshlaup ÍR. Ég held að það þurfi enginn að strssa sig yfir þvi heldur eiga menn að vera ánægðir með þá þróun sem er að gerast í þessum málum. Víkingar eru að byggja upp áhuga fyrir almenningshlaupum innan félagsins og það er fínt að tengja svona við hlaup við afmælisdag félagsins og sumarhátíðina sem haldin er á sumardaginn fyrsta. Það er nóg pláss fyrir áhugasama í þessum geira.

THE WHO-"HAPPY JACK"

Margæs við Álftanes

Kaupmáttur launa hjá öllum almenningi hefur lækkað verulega á síðustu 12 mánuðum og í mörgum tilvikum hafa þau leinnig lækkað í krónutölu. Nefna má eftirfarandi atriði sem hafa leitt þetta af sér:
1. Verðbólgan upp á nær 20% hefur rýrt laun.
2. Útsvarsprósenta hækkaði í vel flestum sveitarfélögum (ekki í Reykjavík). Meðalútsvar hækkaði úr 12,97% í 13,11%.
3. Tekjuskattur hækkaði með nýjum fjárlögum. Persónuafsláttur hækkaði einnig þannig að áhrif hækkaðs skatts koma ekki fram fyrr en við ca 300.000 kr.
4. Minni möguleikar eru hjá mörgum til að vinna yfirvinnu.
5. Víða hafa laun beinlínis verið lækkuð, föst yfirvinna skorin niður eða laun á annan hátt lækkuð.
6. Ef fólk fer erlendis hefur kaupmáttur krónunnar rýrnað mun meir en hér heima.

Þannig hefur kaupmáttur launa hjá öllum almenningi lækkað verulega á liðnum misserum. Því er eðlilegt að leita fyrst annarra leiða til að stoppa upp í gatið á fjárlögum en að lækka laun hjá venjulegum launþegum. Ríkið greiðir ca 115 milljarða í laun á ári og sveitarfélögin rúma 80 ma. kr.

Ég skoðaði í dag hvernig fjárlög ríkisins hafa þróast á milli áranna 2004 og 2009. Þegar niðurstaða ríkisreiknings frá árinu 2004 hefur verið færð upp til verðlags í desember 2008 þá eru tekjur ríkisins 421 ma. kr og gjöldin 399 ma. kr. Verðlag hefur hækkað um nær 40% frá árinu 2004. Fjárlögin fyrir yfirstandandi ár gera ráð fyrir tekjum upp á 402 ma. kr og gjöld upp á 468 ma.kr. Þá er búið að draga vaxtagreiðslur frá í báðum tilvikum. Þær voru 14,1 ma. kr árið 2004 og 87 ma.kr á árinu 2009. Aukning ríkisútgjalda á þessum fimm árum er því 69,3 ma. kr eða 17,4%. Við höfðum það ágætt á árinu 2004. Síðan þá hafa útgjöld ríkisins aukist vegna velmegunarútgjalda að miklu leyti. Það er auðvelt að finna þá liði sem hafa bólgnað mest úr einfaldlega með því að bera saman rekstrarliði einstakra ráðuneyta milli ára og sjá hvað hefur bæst við á hverjum stað. Í flestum tilvikum má kútta það lóðbeint af án þess að þess sjái stað í samfélaginu. Vitaskuld mun þetta þýða það að einhverjir missi vinnuna. Það er óhjákvæmilegt þegar svo mikill niðurskurður er fyrir hendi sem raun ber vitni. Annað er óraunsætt.

Þegar útgjöld sveitarfélaganna eru borin saman á álíka hátt á sama tímabili þá kemur í ljós að þau hafa aukist um rúm 20% eða 26,5 ma. kr. að raungildi.

Þessi litla samantekt skýrir vonandi svolítið hve vandinn er mikill og hann er óleysanlegur nema með sársaukafullum aðgerðum. Því miður hefur umræðan í umræðuþáttum liðinna daga ósköp lítið komið nálægt kjarna málsins hvað þetta varðar. Vitaskuld þarf einnig að leita allra leiða til að auka atvinnu í landinu. Það er grundvallaratriði. Þar held ég að nærtækast sé að auka þorskafla. Hvað 100.000 tonn til viðbótar skila miklu í ríkissjóð hef ég ekki reiknað út en það ætti að vera tiltölulega auðvelst þegar grunnstærðir eru þekktar. Enda þótt það sé nöturlegt að hægt sé að fara aðmarkaðssetja landið með þvi hvað allt sé ódýrt hér fyrir útlendinga þá skapar það viss sóknarfæri. Þessi staða er hins vegar svipuð og var í ríkjum Austur evrópu til skamms tíma. Kaupmátturinn var ekki hár í þeim löndum og verður það ekki heldur hérlendis ef fer fram sem horfir.

Víkingar ætla að hleypa nýju hlaupi af stokkunum á morgun. Það er gert í minningu þeirra sem stofnuðu félagið fyrir 101 ári síðan. Hlaupið verður frá horni Túngötu og Garðastrætis þar sem félagið var stofnað og austur að Víkinni. Það gera um 8.5 km. Hlaupið hefst kl. 13.30 og kostar ekkert að hlaupa með.

The Birds Mr Tambourine Man

Æðarkall

Ég prufaði í gær að setja upp vefverslun á síðunni. Ég er í tengslum við náunga sem er með námskeið í hvernig á að setja upp vefverslun á netinu sem hægt er að hala inn smá aura á. Það er ekki af neinni þörf sem ég er að velta þessu fyrir mér, miklu frekar af forvitni til að prufa eitthvað nýtt. Ég eyddi í gærkvöldi svona klukkutíma til að fikra mig áfram með þetta og náði að setja upp smá dæmi. Það er undir hlekknum "Vefverslun" Þetta er náttúrulega fyrst og fremst til að prufa hvort þetta væri hægt og það er hægt.

Ég sá í morgun vitnað í Okursíðu Dr Gunna. Hann er þar að fárast yfir verðinu á blekhylkjum í prentara. Hann gerir það ekki að ástæðulausu. Verðlagningunni er þannig háttað að prentararnir eru seldir á algjöru lágmarksverði en verðið á blekhylkjunum keyrt upp úr öllu valdi til að ná hagnaðinum inn. Sá sem á prentara verður að kaupa sér hylki. Þetta er bara svona. Mannskepnan er hins vegar eins og vatn, maður finnur alltaf smugur. Ég fann í fyrra blekdunka á netinu sem voru gerðir fyrir prentarann minn. Dunkur með 100 ml kostaði svipað eins og eitt hylki með 7 ml. Þá var þrautin þyngri að koma blekinu í hylkin. Það var svolítið maus að finna út úr því í upphafi. Það er nefnilega svo að þegar hylkin tæmast þá blokkerast örgjörfaflögurnar sem eru á þeim. Því verður að fylla á hylkin áður en þau tæmast. Það gerir maður með því að bora fínt gat á þau á góðum stað þegar farið er að minnka í þeim, fylla á hylkið með fínni málmsprautu og loka gatinu með límbandi. Virkar fínt og er þrælódýrt.

Jói og félagar spiluðu í undanúrslitum 2. flokks á Akureyri í kvöld. Þeir töpuðu í framlengdum leik þar sem Akureyringar náðu að jafna á síðustu sekúndu venjulegs leiktíma. Svona er þetta, það gengur ekki alltaf allt upp en þeir hafa engu að síður staðið sig vel í vetur og betur en búist var við. Þeir eru með eitt af fjórum bestu liðuum landsins í þessum flokki og tóku fleiri stig gegn toppliðunum en botnliðunum.

Tremeloes - Here Comes My Baby

Stari að gagga

Ég keypti mér nokkrar bækur á bókamarkaðnum í Perlunni um daginn. Meðal þeirra var bókin "Á fjalli lífs og dauða" eða "Into thin air" eftir Jon Krakauer sem er bandarískur blaðamaður. Bókin fjallar um uppgöngu á Mt Everest í maí 1996 sem endaði með ósköpum. Alls dóu 12manns á Everest þetta vor með nokkurra daga millibili. Jon tók þátt í Everest förinni til að skrifa greiin um ferðir á Mt Everest fyrir bandarískt útilífsblað. Ferðin breyttist síðan í óskaplega tragedíu með fyrrgreindum afleiðingum. Meðal annars fórust tveir leiðangursstjórar sem höfðu margoft gengið á fjallið. Í bókinni er því lýst þegar þeir sem niðri eru eru í sambandi við annan leiðangursstjórann sem treysti sér ekki niður fyrir Hillaryþrepið og sofnaði þar um síðir svefninum langa. Í bókinni er því lýst vel hvernig kappið getur borið reynda menn ofurliði. Það var farið að markaðssetja ferðir á Mt Everset af kappi meir en forsjá. Eitt af því sem lögð var mikil áhersla á var að svo og svo hátt hlutfall þeirra sem voru með þessum eða hinum leiðangursstjóranum hefðu komist alla leið. Í bókinni er því lýst hvernig verið er að draga fólk hálf meðvitundarlaust upp á tindinn. Þá er eftir erfiðari hluti leiðarinnar, að komast niður. Þótt ég viti ekkert um fjallgöngur á Everest þá hefur mér skilist að eftir þetta vor sé farið eftir miklu strangari reglum um hvernær eigi að snúa við. Þá er bæði verið að hugsa um það súrefnismagn sem tiltækt er svo og að fara niður fjallið í björtu eins langt og hægt er. Bókin er mögnuð lesning og áhugaverð fyrir alla þá sem hafa gaman af fjallgöngum og vetrarferðum. Þótt aðstæður á Mt Everest séu náttúrulega extreme miðað við vetrarferðir hérlendis þá kennir hún manni það að það má aldrei vanmeta öryggið og það að fara varlega. Á tímabili voru ýmsir fjallgöngumenn nefnilega farnir að líta niður á það að ganga á Mt Everest og töluðu m.a. um jakuxaleiðina.

Það hefur orðið töluverð umræða um það á síðustu viku hvort óhjákvæmlegt sé að lækka laun og hækka skatta til að framkvæma hið óhjákvæmilega, að minnka fjárlagahallann. Ef sú aðferð verður valin að skerða kjör alls almennings á þann hátt þá mun það einfaldlega hafa þau áhrif að einkaneysla mun dragast saman. Það hefur óhjákvæmileg áhrif á afkomu þeirra sem eru í almennri þjónustu. Það getur ekki verið fyrsti valkostur að keyra kjör almennings niður. Fyrst verður að fara yfir hvaða þjónusta og starfsemi á að vera hjá opinberum aðilum. Það væri til dæmis ráð að bera saman fjárlög fyrir þetta ár og fjárlög fyrir árið 2000. Hvað hefur bæst við? Hvað hefur bæst við sem má flokka undir velmegunarútgjöld? Mér finnst til dæmis að eitt af því fyrsta sem má skera niður er fæðingarorlof karla. Þar liggja nokkrir milljarðar. Hvað sem sagt er um það þá er Ísland eina landið í heiminum sem greiðir körlum laun mánuðum saman fyrir að vera heima eftir að barn hefur bæst við í fjölskylduna. Ég var á móti þessu á meðan afkoma ríkissjóðs og almennings var betri en hún er í dag. Að halda þessu til streytu miðað við ástandið í dag er tóm fásinna. Ég verð að segja að ég skil ekki hugsunina sem liggur á bak við það að gefa í hvað varðar listamannalaun á þessum tímum. Það er bara þannig.

Það var rok í morgun. Þá er hólminn í Elliðaárdalnum góður. Ég fór tólf hringi í honum og síðan smá útúrdúr. Náði 34 km. Vikan fór yfir 150 km.

LED ZEPPELIN IMMIGRANT SONG

Toppendur í vorgalsa

Það er eitt einkenni þess ofdekrunarsamfélags sem hefur verið byggt upp hérlendis á liðnum árum að einstaklingar eru hætti að bera ábyrgð á eigin gjörðum. Það er allt einhverjum öðrum að kenna ef eitthvað fer úrskeiðis. Ef menn taka lán alveg upp í þak og síðan breytast forsendur til hins verra þá er er sökin annarra en lántakandans. Vitaskuld áttu fáir von á því að bankakerfið og gjaldmiðillinn mndi hrynja en það var hvorki heil brú í því að halda að íbúðaverð myndi haldast í því um aldur og eilífð sem það var komið í né að krónan yrði svo sterk sem hún var um skeið um alla framtíð. Dollarinn fór í 110 krónur árið 2002, gleymum því ekki. Ég sá í Mogganum í morgun að margir bædur væru illa staddir vegna þess að þeir hefðu fjárfest mjög mikið fyrir lánsfé á undanförnum árum. Bankarnir ráðlögðu okkur þetta var sagt. Þegar ég vann sem ráðunautur hér á árum áður þá var það eitt grundvallaratriði sem maður vann alltaf út frá. Það var alltaf viðkomandi bóndi sem tók ákvörðun og var ábyrgur fyrir henni. Ráðunauturinn lagði upp forsendur, kosti og galla en bóndinn var ábyrgur fyrir ákvörðuninni og öllu því sem henni fylgdi.

Það voru sýndar myndir af tönnum ungra barna í sjónvarpinu í kvöld. Margar þeirra voru alveg hræðilegar. Glerungurinn uppétinn, tennurnar niðurbrenndar og ég veit ekki hvað. Þriggja ára gömul börn voru með ónýtar tennur. Eitt af því sem kostar mjög lítið annað en árvekni og reglusemi er að hirða tennur ungbarna. Engu að síður var ríkinu kennt um að tennur smábarna væru of víða komnar í rusl. Tennur svona ungra barna eru ekki niðurbrunnar nema til komi annað hvort taumlaus gosdrykkja og sælgætisát eða alger vanhirða. Smábörn hafa ekki þroska til að hirða tennur sínar svo viðunandi sé. Að halda tönnum ungbarna heilbrigðum er eitt af grunnskyldum foreldra. Það ætti að skylda foreldra sem standa ekki undir þeirri ábyrgð sem felst í foreldrahlutverkinu hvað þetta varðar undir sérstakt eftirlit. Ef þeir fara ekki eftir settum reglum þá ætti að beita viðurlögum. Ef tennur barna stórskemmast eða eyðileggjast veldur það viðkomandi einstakling óbætanlegum skaða fyrir lífstíð.

Í Bretlandi eru foreldrar sektaðir ef krakkarnir koma of oft of seint í skólann. Það er sagt að foreldrarnir beri ábyrgð á því að krakkarnir mæti í skólann og verði að standa undir hlutverki sínu sem foreldri hvað þetta varðar.

Í gær hitti ég mann sem á kunningja í Noregi. Sá norski hafði ýmsar sögur að segja af útrásarvíkingunum í Noregi, hegðan þeirra og framferði. Það væri ekki hægt að líkja þeim við neitt annað en ræningjaflokk sem hefði hramsað til sín grónar fjármálastofnanir á uppskrúfuðu verði fyrir lánsfé. Þær voru síðan tættar í sundur, rúðar eignum og að lokum skilið við allt í rúst. Yfirleit voru þetta ungir strákabjálfar sem fór þarna í broddi fylkingar, nýskriðnir úr skóla og ekkert nema montið og belgingurinn. Þegar spilaborgin hrundi þá var ekkert eftir nema sviðin jörð. Fyrirtækin ónýt, starfsfólkið sem hafði byggt þau upp í gegnum áratugina tvístrað um allt og viðskiptavildin horfin. Það er arfleifð svona þokkapilta sem verður landinu ekki síður dýrkeypt á næstu árum heldur en þær skuldir sem þjóðin situr uppi með. Fyrstu viðbrögð verða að vantreysta íslendingum þegar leitað er eftir viðskiptasamböndum.

Ég fór út um sex leytið í morgun og hljóp 34 km. Svo var mætt vestur við Endurmenntun HÍ um kl. 10:00 í fuglaljósmyndun með Jóhanni Óla. Við fórum vestur á Bakkatjörn, skarfaklettana í Hafnarfirði, út á Álftanes og síðan í Fossvogskirkjugarðinn. Það var gaman að fást við margæsirnar úti á Álftanesi. einnig sá ég Toppandarhóp þar sem ég komst ágætlega nálægt. Toppendur eru ljónstyggar svo það er ekki sjálfsagt að ná að mynda þær í næði. Þær voru að djöflast þarna hver í annarri í vorgalsanum. Svo fór tjaldur að æpa: "Það er maður", "Það er maður" og þá fór allt í vaskinn. Tók kvöldhlaup til að ná dagskammtinum.

Speed King - Deep Purple

Þröstur að spökulera

Það er dálítið sérstakt að eftir að hafa starfrækt Alþingi rúm 1000 ár og státað sig af vþí að vera elsta lýðræðisríki í heimi að þá liggi ekki óyggjandi fyrir eftir hvaða reglum eigi að fara þegar boðið er fram til þings. Það er náttúrulega ekkert annað en hneisa að kjörstjórnir einstakra kjördæma skuli ekki vera samstiga í afstöðu til sama máls þegar lagt er mat á hvort framboðslistar séu gildir eða ekki. Vitaskuld gat yfirkjörstjórn ekkert gert annað en að meta alla P listana gilda þar sem þeir höfðu verið teknir gildir í sumum kjördæmanna. Það er alltaf eitthvað nýtt sem kemur upp á.

Í dag voru samþykkt lög á Alþingi sem banna vændi. Hin svokallaða sænska leið hefur verið tekin í lög hérlendis, þriðja landið í heiminum. Svíþjóð var fyrst og Noregur annað í röðinni. Vændi er stundað í töluverðum mæli bæði í Svíþjóð og Noregi en umfang þess er óráðin stærð hérlendis. Mér finnast þessi lög arfavitlaus enda hefur reynslan sýnt að þau hafa engan vanda leyst í Svíþjóð en vanda skyldi kalla. Sexarbetarne í Svíþjóð, eins og það fólk sem stundar vændi kallar sig, segir að staða þess sé jafnvel verri eftir en áður. Götuvændið hefur mikils til horfið af yfirborðinu en í stað þess er það til staðar innan veggja og er markaðssett á netinu. Vændiskonur eru varnarlausari eftir en áður því eftirlit þeirra hver með annarri á götunum er hörfið. Þetta skiptir hins vegar ekki máli því nú geta sænskar yfirstéttarkonur sagt á alþjóðlegum ráðstefnum að í Svíþjóð sé vændi bannað. Húrra, húrra, húrra, "Vi er bäst i värden". Þetta hef ég eftir Petru Södergren, sænskum feminista sem er mjög gagnrýnin á starfsaðferðir sænsku feministasamtakanna. Þó þessi lög séu vitlaus að mínu mati þá voru lögin sem sektuðu fólkið sem seldi sig enn vitlausari.

Mannsal er hins vegar allt annað. Það er náttúrulega ekkert annað en þrælahald og ber að meðhöndla sem slíkt. Að leggja vændi og mansal að jöfnu er ekkert annað en veruleikafirring. Það gleymist hins vegar ansi oft að það eru fleiri strákar en stelpur á framhaldsskóalaldri sem selja sig. Í umræðunni er hins vegar alltaf talað um að það séu einungis konur sem selji sig. Það passar svo vel inn í heildarmyndina.

Það var svolítið dæmigert fyrir umræðuna að fólkið sem hafði fjallað um það í löngu máli í fjölmiðlum að nýtingarrétturinn stæði eignarréttinum ofar bað um að fá að fara inn í húsið við Vatnsstíg til að sækja eigur sínar.

Manni finnst á umræðunni nú í aðdraganda kosninga að þetta sé nú allt að verða í mlagi aftur. Atvinna sé að aukast og jafnvægi að færast yfir. Því miður er það nú ekki þannig. Fyrir dyrum stendur gríðarlegur niðurskurður á opinberum útgjöldum. ef á að koma þjóðarbúinu á þurrt land þá er það óhjákvæmilegt. Það væri í sjálfu sér áhugavert hver yrði niðurstaðan ef almennignur færi í gegnum fjárlögin og legði fram sínar persónulegu tillögur um hvernig eigi að fylla í 50 miljarða gat á fjárlögum fyrir næsta ár og annað eins fyrir árið þar á eftir. Það er viðfangsefnið.

Á fyrsta fjórðungi ársins var atvinnuleysi hérlendis 7.1%. Það er meira en við höfum þekkt um áratuga skeið. Líklega hefur atvinnuleysi ekki verið álíka síðan á árunum fyrir 1970 þegar síldin hrundi. Innan Evrópusambandsins er atvinnuleysi að jafnaði 7.9% fyrstu þrjá mánuði ársins. Það er vissulega mjög misjafnt milli landa og einnig innan einstakra landa. Í Hollandi er það 2,7% en á Spáni er það 15.5%. Svíþjóð er eina norræna landið sem er með meira atvinnuleysi en er hérlendis eða 7.4%. Svona er nú þetta en um þetta er ósköp lítið talað þegar Evrópusambandsaðild er rædd. Hún er engin alsæla en þó líklega illskásti kosturinn.

Lucky Lips - Cliff Richard & The Shadows

Kvennaskólastelpurnar í Boston Maraþon 2007

Trans Europe Footrace 2009 hlaupið byrjar á sunnudaginn. Hlaupið hefst í Bari á suður Ítalíu og endar tveimur mánuðum seinna á Nordkalotten sem er nyrsti oddi Noregs. Samtals er leiðin um 4500 km og eru því hlaupnir um 70 km á dag að meðaltali. Það er aldrei tekinn hvíldardagur. Það hafa komið upp ýmis vandkvæði á síðustu metrunum áður en lagt er af stað. Lögreglan hefur afturkallað leyfi til að hlaupa um ákveðnar leiðir sem ætlað var að fara um og síðan þarf að útvega nýja gististaði í framhaldi af því. Einhversstaðar þarf að sofa í tjöldum. Keppendur mega að hámarki hafa með sér farangur sem nemur 30 kílóum. Það er ekki mikið fyrir tveggja mánaða úthald. Á leiðinni slíta hlaupararnir upp ca sex skópörum.
Samtals taka 69 einstaklingar þátt í hlaupinu í ár, 57 karlar og 12 konur. Þrír kunningjar mínir frá Skandivaníu taka þátt í hlaupinu í ár, þeir félagar frá Mjösen í Noregi, Eiolf og Trond og svo Mattias Bramstång frá Svíþjóð. Félagi hans úr sænska hernum, Andreas Falk, tekur einnig þátt í hlaupinu. Ég hef hins vegar aldrei hitt hann. Á vefnum www.jogg.se er hægt að fylgjast með hvernig gengur hjá þeim félögum. Blogg Mattiasar er www.bramstang.se/ og blogg Andrasar er www.andreasfalk.se/
Það var gott viðtal við þá félaga í sænska morgunsjónvarpinu nýlega. Slóðin á það er hér: http://svtplay.se/v/1518251/gomorron_sverige
Andreas hefur stúderað sérstaklega hvernig á að bregðast við blöðrum og sárum fótum. Það gefur að skilja að það er lykilatriði í svona löngu hlaupi að halda fótunum eins góðum og frekast er mögulegt.
Heimasíða hlaupsins er www.transeuropalauf.de/tel_09/
Trond Sjövik heldur einnig úr bloggsíðu. Hún er www.europaloper.blogspot.com/ Hann er kominn til Bari og Eiolf líklega sömuleiðis.
Þessir kappar hafa lagt að baki ýmsar þolraunir á leiðinni að þessu mikla verkefni. Trond hefur hlaupið þrisvar sinnum þvert yfir Frakkland og einu sinni yfir Þýskaland. Eiolf hefur lokið Spartathlon hlaupinu sex sinnum í sjö tilraunum. Hann hljóp 345 km í 48 tíma hlaupinu á Borgunarhólmi í fyrra. Mattias hefur lokið Spartathlonhlaupinu tvisvar sinnum. Hann hljóp einnig Frakklandshlaupið í fyrra og tók þátt í 48 tíma hlaupinu á Borgundarhólmi með 302 km uppskeru. Andreas hljóp milli Gautaborgar og Stokkhólms á fimm dögum án nokkurs stuðnings og einnig hefur hann hlaupið 48 klst hlaup á hlaupabretti svo annað dæmi sé nefnt. Það verður gaman að fylgjast með þeim félögum næstu tvo mánuðina. Þetta er alvöru.

Phil Spector jukebox

Hettumáfur að teygja úr sér

Ég hef orðið fyrir nokkrum vonbrigðum með umræðuna á sjónvarpsfundunum sem sýnt hefur verið frá að undanförnu. Stjórnendurnir gerðu þó heiðarlega tilraun í gærkvöldi til að fá menn til að svara því sem þeir voru spurðir að en láta þá ekki komast upp með að svara allt öðru út og suður sem ýmsir hafa komist allt of auðveldlega upp með. Tíminn er ekki nýttur of vel. Mér finnst þessi fréttaskýringaþáttur í upphafi alveg mega missa sig því flestir þekkja þetta allt af fréttum. Þeir sem þekkja ekki um hvað málið snýst nú þegar átta sig varla á því úr þessu.
Gæðakröfur til þeirra sem koma með spurningar eru alltof slakar. Langlokur spyrjenda eru of margar og síðan er ekki gott að koma með spurningar til allra frambjóðenda. Það tekur einfaldlega of langan tíma að láta öll sjö framboðin koma með svar hvert fyrir sig við einni og sömu spurningunni.

Síðan hefur mér fundist vanta sárlega að það örlaði á leiðtoga meðal þeirra sem hafa komið fram til þessa. Kannski gerir maður of miklar kröfur en sama er, það sem almenningur þarf á að halda á þessum tímum er forysta, ekki lýðskrum.

Ég fór á námskeið í endurmenntun Háskólans í kvöld. Jóhann Óli Hilmarsson fuglaspecialist er með þriggja lotu námskeið í fuglaljósmyndun. Í kvöld varfarið í grunninn, á laugardaginn verður farið út á akurinn að mynda og síðan verður farið yfir afraksturinn þann 29. apríl. Það er alltaf gaman að setjast niður í hóp sem hefur áþekkt áhugamál undir leiðsögn reynslubolta eins og Jóhanns Óla. Nú er fuglatíminn að byrja fyrir alvöru.

Maður vissi ekki hvað gekk á í dag þegar lögreglan vísaði nokkrum krökkum út úr húsi í miðborginni sem þau höfðu ruðst inn í fyrir helgina og hreiðrað þar um sig. Ég sá á Vísir.is í dag að af 20 fréttum sem eru vanalega á forsíðunni voru 12 um þetta einstaka tilvik. Hvaða rugl er þetta? Var þetta einhver heimsviðburður? Maður fékk reyndar á tilfinninguna við að hlusta á óðamála fréttamenn spyrja hústakana spjörunum úr að þeim fyndist að það væri eitthvað svona "erlendis" að gerast í Reykjavík. Þeir virtust varla ráða sér fyrir spenningi.

Phil Spector var fundinn sekur um morð í gær. Hann hefur verið gufuruglaður í yfir 20 ár af brennivíni og dópi og þetta var endapunktur sem kom kannski ekki svo mikið á óvart. Engu að síður er fróðlegt að renna yfir jukebox Phils. Þar kemur ýmislegt kunnuglegt í ljós.

Teddy Bears - To Know Him Is To Love Him

Hafnfirskur skarfur

Mér finnst ágætt að Borgaraflokkurinn sé að ná vopnum sínum samkvæmt skoðanakönnunum. Ekki að ég ætli að hann geri einhver kraftaverk en ég held að Alþingi hafi gott af því að fá svona andstöðuflokk inn á þingið. Umræðan verður öðruvísi og ekki sama elskuvinasamfélagið eins og hefur verið á margan hátt. Skoðanakannanir þær sem framkvæmdar eru þessa dagana eru síðan kapítuli út af fyrir sig. Það virðist oft á tíðum að þeir sem geri skoðanakannanir hafi enga hugmynd um hvaða lágmarkskröfur eigi að kera til framkvæmdar á svona könnunum til að nið'urstaðan segi eitthvað af viti. Oft sér maður því haldið fram að því stærra úrtakið sé því marktækari séu niðurstöðurnar en svarhlutfallið skipti ekki öllu máli. Þessu er akkúrat öfugt farið. Svarhlutfallið skiptir öllu máli um hve marktækar niðurstöðurnar eru. Einnig varðar miklu hvaða aðferðafræði er notuð. Kannanir þar sem hringt er í ákveðinn símanúmerafjölda og þeir spurðir sem svara eru verstar. Kannanir á að gera þannig að úrtak úr þjóðskrá er gert eftir ákveðnum aðferðum og síðan er reynt að ná í sem hæst hlutfall þeirra sem lenda í úrtakinu. Ef svarhlutfallið er yfir 80% er niðurstaðan skotheld. Ef niðurstaðan er á milli 60 og 80% gefur hún ákveðnar vísbendingar og því sterkaris em þær liggja nær 80%. Ef svarhlutfallið er undir 60% þá er varla hægt að lesa mikið úr niðurstöðunum því þá eru 30-40% heildarinnar sem maður veit ekkert um. Hérlendis hefur maður séð dæmi um að það er verið að túlka niðurstöður úr skoðanakönnunum þar sem svarhlutfallið hefur verið undir 50%. Allir sem hafa eitthvað lært í úrtaksfræðum vita að það er hreint bull sem út úr því kemur. Framkvæmd skoðanakannana og túlkun niðurstaðna skiptir máli því niðurstöðurnar eru skoðanamyndandi. Sá sem kemur illa út í skoðanakönnunum á minni möguleika á að rífa sig upp því það er búið að stimpla hann sem tapara. Síðan ætti að banna skoðanakannanir a.m.k. í eina viku fyrir kjördag.

Spartathlon 2008

Auðnutittlingur að tína fræ